450 
SPANRUPSEN. 
dag plat uitgestrekt langs de dennennaalden. In den herfst is 
zij volwassen en laat zich dan aan eenen draad tot op den 
grond afzakken, waar zij in eene glimmend bruine pop met 
groenachtige vleugelscheeden verandert. Tegen het begin van 
den zomer komt uit deze pop de vlinder te voorschijn. Beide 
sexen verschillen in gedaante en kleur. Het mannetje heeft 
fraai gepluimde sprieten, het lijf zwart, met de onderzij- 
de en de pooten donkerbruin. De bovenvleugels dragen op 
zwarten grond twee groote lichtgele vlekken, waarvan de 
grootste langwerpig driehoekig is; de franje is afwisselend wit 
en zwart. De ondervleugels zijn aan den wortel zwart en van 
daar langzamerhand naar het gele of witte trekkende met 
bruinzwarte stipjes en donkere dwarsstreep. Het wijfje is 
grooter en dikker, met zwak gekamde sprieten en een roest- 
kleurig ligchaam. De bovenvleugels zijn hier roestkleurig 
met dezelfde vlekken als het d" ? doch minder groot, verder 
van elkander staande en oranje van kleur; de ondervleugels 
zijn behalve aan den voorrand geheel oranje met twee donkere 
strepen. 
Bij de geslachten Anisopteryx en Hibernia ontbreken de 
vleugels bij de wijfjes; zij bezitten slechts vleugelstompjes, 
Anisopieryx aescularia W. V. ziet men afgebeeld op onze 
Plaat XXIX bij fig. 4. Het valt aldaar wel in het oog dat 
het wijfje geheel vleugelloos is en het mannetje daarentegen 
vrij breede vleugels heeft. Zijne boven vleugels zijn geel achtig 
graauw, zeer dun met vederstof bedekt; over die vleugels 
loopen een donkere hoekige en een breede witte gegolfde d wars- 
band; de ondervleugels zijn grijs met zwarte middelstippen. 
Het wijfje legt de eijeren in een’ ring om de takjes van appel- 
boomen , eiken en ijpen. De vlinder komt of in October of in 
Maart te voorschijn. 
De meest gewone onder de Hibernia’s , die haren naam 
ontleenen aan het vroeg in het eerste voorjaar verschijnen van de 
vlinders, is Hib. defoliaria L. Het wijfje van deze soort heeft 
