SPAiXRlJPSEN. 
453 
noeg geene versiering; dit is Lar. hrumata L. , die zich bijna 
jaarlijks door haar aantal en leefwijze de verwenschingen der 
tuinlieden en ooftkweekers op den hals haalt. De rups is een- 
voudig geelachtig groen met witte strepen en donkergekleurde!! 
kop; zij is eigenlijk niet zoo zeer vraatzuchtiger dan anderen, 
doch zij doet toch meestal oneindig meer nadeel dan dezen, 
daar zij even voor het uitkomen der bladeren uit het ei kruipen 
en zich dan terstond in de nog niet ontloken bladknoppen 
inboort, waardoor zij natuurlijk ge- 
heele loten doet te gronde gaan. 
De vlinder verschijnt in November 
en December; het mannetje is don- 
ker asch grauw of vuilbruin met 
eenigzins donkerder dwarsbanden 
op de vleugels; de wijfjes hebben 
slechts onvolgroeide vleugeltjes^ 
waarmede zij niet vliegen kunnen. De eerste schijnen veel talrij- 
ker en men ziet hen dan ook in de avondschemering bij hon- 
derden langs de stammen der boomen opvliegen, waar enkele 
wijfjes op hen wachten. 
Op andere plaatsen , namelijk in heidevelden op bremstruiken, 
treft men Chesias spartiata D. aan , wier afbeeldsel men ziet bij 
fig. 7 op Plaat XXIX. Hare bovenvleugels zijn grijs met 
bruinachtigen wit gezoomden voor- en buitenrand; op het 
midden van den achterrand rust een ovaal geelomzoomd schild 
en daarboven, naar den voorrand gerekend, een ander, derge- 
lijk, doch een weinig grooter; kop, borststuk, achterlijf en 
achtervleugels zijn vuilgeel van kleur; de laatsten hebben 
zwarte zoomen en wnder gele franje. Ook levert het geslacht 
Cidaria zeer aardig geteekende vlindertjes op. Zoo heeft Cida- 
ria fulvaia W. V., wier heldergroene rups op rozenstruiken 
aangetroffen wordt, kop, borststuk en voorvleugels rossig 
geel; op de laatsten ziet men aan den wortel twee roestkleu- 
rige dwarsstrepen , vervolgens een zwarten, gegolfden, onregel- 
