PYRALIDEN. 
459 
vaardigen, welke zij altijd met zich mede sleept, op de wijze 
der Phryganiden. (Yerg. bladz. 313). 
Op de laatstgenoemde plaat ziet men bij fig. 13 eene voor- 
stelling der rups van Asopia farinalis L., een vlindertje dat 
weder dikwijls in onze huizen aangetroffen wordt, daar de rups 
in meel leeft. Den vlinder ziet men dikwijls met opgewipt ach- 
terlijf tegen deuren en muren zitten; hij is afwisselend van grootte, 
somtijds zoo groot als Urticalis. Zijne voorvleugels worden door 
twee witte gekronkelde dwarsstrepen in drie velden verdeeld, 
waarvan het eerste en laatste purperbruin zijn, het middelste 
bruinachtig geel, terwijl de achtervleugels grijs zijn, met twee 
witte dwarsbandjes. 
Onder het geslacht Pyrausta treft men zeer fraai gekleurde 
vlindertjes aan. Zoo heeft Pyr. purpuralis Hübn. de voorvleugels 
purperrood; bij den wortel ziet men eenige gele vlekjes, in het 
midden eene grootere gele vlek en dan een’ dwarsband, uit 
gele vlekjes zamengesteld ; voor de franje gewoonlijk nog eene 
gele lijn. De ondervleugels zijn bruin met eenen gelen, hoeki- 
gen band over het midden en eenige vlekjes aan den vleugel- 
wortel. Deze en verwante soorten vliegen op drooge gronden 
over het gras, waartusschen waarschijnlijk de rupsen leven. 
TORTEICES OE BLADROI.LERS. 
De aanleiding tot de benaming vond men in de levenswijze 
der rupsen; dezen rollen namelijk voor het meerendeel boom- 
bladeren tot hare woningen op. De Latijnsche naam heeft dezelfde 
beteekenis als de Hollandsche; Lateeille noemde deze insec» 
ten les Tordeuses. 
Deze familie is van grooteren omvang dan de vorige en bevat 
vele meest kleine en donker-gekleurde motten i) , welke zich 
J) Men gebruikt in het algemeen het woord Motten voor alle kleinere vlin- 
