BLADROLLERS. 
461 
dikke, 16 -pootige geelachtig groene rups leeft in Mei op eiken , 
doch rolt de bladeren niet op. Zij vervaardigt (de beide andere 
soorten van Halias hebben dit met haar gemeen) een bijzonder 
vreemd spinsel, dat zwavelgeel is en op eene omgekeerde sloep 
gelijkt; het schijnt volkomen gesloten , doch is eigenlijk aan 
de zijde, waar de kiel het hoogste is, geopend, maar de zijwanden 
drukken zoo sterk tegen elkander dat men de spleet niet bemerkt, 
eer de vlinder zijn’ uittogt neemt; heeft hij het spinsel verlaten , 
zoo sluiten de wanden weder tot elkander, men kan echter aan 
de kleur de volle van de ledige cocons onderscheiden , want de 
groene kleur der pop schemert bij de eersten door het spinsel heen. 
Tot de ware bladrollers behooren de geslachten Penthina en 
Tortrix. De vlinders van het eerste zijn meest graauw aan den 
vleugelwortel der bovenvleugels tot over de helft en daarna wit. 
Eene dezer soorten is zeer gemeen op de pruimenboomen , eene 
andere op de rozenstruiken , eene derde op wilgen ; hare levens- 
wijs is evenwel nog niet met de noodige naauwkeurigheid onder- 
zocht. Die van het geslacht Tortrix zijn eenigzins beter waar- 
genomen , doch van de meeste soorten zijn de rupsen nog weinig 
bekend. De eerste soorten Ameriana , Xylosteana en dergelijken 
hebben den voorrand der voorvleugels S-vormig gebogen ; bij 
hen is de bovenzijde dier vleugels meest bruin met grijs en 
paars gemarmerd en de onderzijde aller vleugels met gele of 
oranje vlekken versierd. F. laevigana W. V. leeft als rups in 
zamengesponnen bladeren van de sleedoorn en is blaauwachtig 
groen met zwarten kop, bruin ruggeschild en voorpooten ; de 
vlinder is op de bovenvleugels aardig met licht en donkerbruin 
gemarmerd en heeft de ondervleugels donkergrijs met lichtbruine 
tippen en franje. Eraaijer vlinder is F . liamana Hübn. , welke in 
Zeeland en Gelderland voorkomt , doch overal zeldzaam schijnt 
te zijn. Zijne bovenvleugels zijn zwavelgeel ; op deze ziet men 
eene bruine streep van den achterhoek des buitenrands naar het 
midden van den vleugel loopen en van daar weder naar de spits ; 
de achtervleugels zijn donkerbruin met witte franje. In Jiilij is 
