474 
MOTTEN. 
Plaat XXX is Hyponomenta evonymellus Scop. [Evonymi Zelt-.) 
afgebeeld. 
De heer van Eyndhoven te Zutphen heeft ons in Sepp’s 
insect enwerk bekend gemaakt met de levenswijs van een zeldzaam 
en fraai motje, dat zich aan de ELyponomeuten in vleugelvorm 
aansluit. Het wordt Psecadia funerella Hübn. genoemd en is 
zwart met witte vlekken op kop, thorax en voorvleugels, gelijk 
ons aangewezen wordt in de 9e figuur op Plaat XXX. Het 
rupsje, dat 16 pootjes heeft en op den rug bruin met gele 
kringvormige figuren en op de zijden en den buik bruin- 
achtig geel is, leeft op de onderzijde der bladeren van den 
smeerwortel en zit gewoonlijk regt uitgestrekt langs de groote 
aderen van het blad. 
Het geslacht Bepressaria bestaat uit soorten, die naauw 
aan elkander verwant zijn en onderscheidt zich door de opge- 
wipte onderlipvoelers , wier middellid borstelvormig beschubd 
is, doch zoo, dat deze schubben door eene daar tusschen lig- 
gende voor in twee helften verdeeld zijn; het achterlijf is be- 
trekkelijk plat, de voorvleugels zijn tamelijk breed aan de 
inplanting en de geheele habitus heeft iets bladrollerachtigs. 
De rupsen zijn levendig, en huizen deels in zaamgesponnen 
bladeren van laag groeijende planten, deels in de bloemschermen 
der schermbloemigen. De meest bekende en grootste soort 
Bepr. heracleana de Geer, welke reeds vroegtijdig waarge- 
nomen werd, toont door den uitgang ana van haren naam aan , 
dat zij vroeger voor een’ bladroller werd aangezien. De paars- 
grijze, in de zijde geelachtige, met zwarte wratjes op alle 
ringen voorziene rups leeft in scholen tusschen spinsel in de 
bloemschermen van den beerenklaauw, sphondylium: 
om te verpoppen daalt zij in den stengel dier plant af. Zij is 
eene der grootste soorten en heeft bijna 3 duim vlugt. De kop 
en rug zijn lederbruin; het laatste lid der voelertjes heeft 2 
zwarte ringen; de bovenvleugels zijn langs de franje afgerond, 
bleek lederbruin met zwarte vlekjes; boven en om het zwarte 
