480 
VEDERMOÏTEN. 
Naar een zeer geniakkelijk te herkennen onderscheidingsteeken 
worden de Yedermotten in twee groepen afgedeeld; de eerste 
heeft namelijk de boven vleugels in tweeën gespleten, de andere 
alle vleugels in zes vedertjes. Tot de eerste groep behooren twee 
geslachten met een twintigtal soorten , tot de tweede een geslacht 
Alucita^ met twee soorten. 
Fterophorus fuscus Reïz. is de meest gewone soort, die in 
groote menigte in sommige duinvalleijen aan te treffen is. Dit 
diertje is 13 streep lang en heeft % duim vlugt. De kop, het 
borststuk en achterlijf zijn grijsachtig bruin ; de bovenvleugels 
zijn halverwege in tweeën gespleten , roodachtig bruin , ietwat 
donkerder naar den buitenrand en met een donkerbruin puntje 
op den aanvang der spleet. De drie-vederige ondervleugels zijn 
donkerder bruin. 
Onder de meer bekenden behoort ook Pterophorus pe?ita- 
dactylus L., welke te gelijk de grootste der vedermotten is. 
Hare bovenvleugels zijn zeer diep ingesneden en de beide 
vedertjes zijn krom naar achter gebogen. Het geheele diertje 
is zuiver sneeuwwit; alleen ziet men met de loupe langs den 
voorrand eenige bruine atomen en ook met het ongewapend 
oog dikwijls op den tweeden veder een zwarte stip. 
Men ziet deze vedermot van Junij tot in September op warme , 
windstille avonden rond vliegen, meestal in tuinen met droogen 
grond ; haar vlugt is zeer langzaam en de witte kleur doet 
haar reeds uit de verte in het oog vallen. Over dag verbergt 
zij zich in beschaduwde plaatsen en onder bladeren ; zittend 
houdt zij de vleugels geheel horizontaal uitgespreid. De kleine 
groene rups , die zeer lange middelpooten heeft en vier rijen 
zwarte, behaarde wratjes op het lijf, voedt zich met hagewinde. 
Men ziet het motje bij fig. 15 op Plaat XXX afgebeeld. 
Ons blijft nog over eene soort van het geslacht Alucita op 
te noemen , bij hetwelk alle vleugels in zes pennetjes zijn af- 
gedeeld. Aluc. hexadactyla L. , is de gewoonlijk bij ons voor- 
komende soort; welke kop, rug, achterlijf en vleugels geel- 
