10e OEDE. 
TWEEYLEUGELIGE INSECTEN. 
(D 1 P T E E A.) 
Deze laatste orde is voorzeker niet eene der minst rijken, 
maar wel eene der minst onderzochten. De reden daarvan ligt 
waarschijnlijk wel in de mindere grootte en weinige fraaiheid 
der tweevleugelige insecten , maar tevens ook in het weinig 
aanlokkende van het onderzoek der levenswijze, daar de larven 
veelal in stinkende stilstaande wateren, in paddestoelen, in 
uitwerpselen van dieren en in rottende dierlijke en plantaardige 
stotfen leven. 
Tweevleugelige insecten zijn zoodanigen, die twee vliezige, 
ongeplooide, door aderen in cellen verdeelde vleugels en twee 
kolfjes daarachter bezitten, wier mond een zuigorgaan is en 
wier gedaanteverwisseling volkomen is, doch wier pop in de 
meeste geslachten het vermogen mist om zich te bewegen of 
liever steeds in de verharde larvenhuid opgesloten blijft. Onder 
de namen van muggen en vliegen zijn zij meer algemeen bekend. 
De beschouwing der uitwendige organen dezer dieren leert 
ons het volgende: De kop is steeds (met uitzondering van eene 
familie) afgescheiden van het lijf en draagt twee groote zijde- 
lingsche oogen, welke bij de mannetjes van sommige soorten 
op den schedel elkander nagenoeg aanraken , en daarenboven ge- 
