TWEEVLEÜGELIGE INSECTEN. 
485 
dienen om zich tegen horizontale voorwerpen vast te houden. 
Men heeft gemeend dat deze lapjes als zuignapjes w^erkzaam 
waren en onder de zool een luchtledig vormden, doch deze 
bewering kan niet worden volgehouden. Dr. Hookeü i) meent 
dat de kleine borsteltjes, die men er op waarneemt, een kle- 
verig vocht afscheiden, dat de voetzool aan de gladde opper- 
vlakte vasthecht. 
Het achterlijf is nimmer zoo dun gesteeld als wij dit bij 
de wespen hebben opgemerkt, maar steeds sessiel, en bestaat 
uit 5 tot 9 geledingen. Aan het eind ziet men bij de man- 
netjes somwijlen tangen of haken, bij het wijfje een uitschuif- 
baren eijerlegger. 
De gedaantewisseling is bij deze dieren wel volkomen , dat 
is zij doorloopen vier verschillende gedaanten, doch de pop is 
bij de meesten niet anders dan een tonnetje, gevormd uit de 
afgescheiden en verdroogde larvenhuid. Bij eenige soorten 
evenwel ontwikkelen zich de eijeren in den eijerstok bij de 
wijfjes en worden de jongen alzoo levende gebaard, terwijl bij 
de laatste familie de larve niet alleen daar uit het ei komt , 
maar er ook blijft vertoeven gedurende den geheelen larventijd 
en inwendig door de moeder gevoed wordt, zoodat deze eigenlijk 
poppen baart. Wij zullen overigens in den loop onzer behan- 
deling dezer orde eenige larven van muggen en vliegen 
beschrijven en hare levenswijs vermelden. 
Men heeft vroeger in den waan verkeerd, dat deze orde 
wel zeer talrijk in individuen was (’t geen iedereen in het oog 
viel, wanneer men lette op de verbazende zwermen, waarin 
somtijds de muggen dansen), doch w^einig talrijk aan soorten. 
Toen evenwel J. W. Meigen in 1818 het eerste deel van 
zijn werk over de Diptera het licht had doen zien , begon 
zich eene andere meening daaromtrent te vestigen en toen hij 
1 Linnaean Transactions ^ vol. XVI. p. 768. 
2 Systematische Beschreibung der heTcannten JEuropaeisehen Zweijlüglichen 
Insecten^ 7 dln. 8vo , 1818 — 1838. 
