486 
TWEEVLEÜGELIGE INSECTEN. 
dat werk in 1838 met het zevende deel had gesloten, was 
men overtuigd dat ook deze orde eene der rijksten is onder 
de insecten. Sedert Meigej^’s behandeling der orde zijn er 
ondertusschen nog weder honderden Europeesche vliegensoorten 
ontdekt. Voor ons vaderland hebben de heeren van der Wulp 
en Snellen van Yollenhoven in de meergemelde 
voor eene Fauna ^ lijsten van door hen waargenomen twee- 
vleugelige insecten medegedeeld, waaruit blykt dat er tot 
heden een aantal van 848 species uit deze orde in Nederland 
is ontdekt. 
De classificatie der Diptera levert vele bezwaren op , daar het 
zeer moeijelijk is de evenredige waarde der verschillen te be- 
palen , zoodat ook zelfs de groote Latreille dikwijls van systeem 
veranderd is en verschillende plannen van verdeeling heeft op- 
gegeven. Natuurlijke afscheidingen vallen gewoonlijk zoodanig 
uit, dat aan de eene zijde eene menigte familien , aan de andere 
slechts een of twee geplaatst worden. Eigt men b. v. zijne aan- 
dacht op het geheel afgescheiden zijn van den kop en het baren 
van poppen, zoo krijgt men aan de eene zijde de familie der 
Fu;pipara^ aan de andere zijde al de overigen. Deelt men nu 
deze laatsten weder af naar den vorm der sprieten, dan plaatst 
men aan de eene zijde de beide familien der CuUciden en Tipuli- 
den^ w^elke sprieten hebben van meer dan 6 leedjes en aan de 
andere zijde al de overigen, die korte sprieten bezitten, welke 
oogenschijnlijk niet meer dan 3 geledingen hebben. Wij kun- 
non in dit oppervlakkig overzigt niet de systematische ver- 
deeling uiteenzetten en een schema der familien geven; wij 
moeten ons vergenoegen met de familien zelve op te geven en 
eenige soorten daaruit te beschrijven. 
CULICIDEN OF STEEKMUGGEN. 
De wel bekende en somtijds zeer lastige Steekmuggen maken 
de eerste familie uit, welke zich onderscheidt door sprieten, ge- 
