488 
STEEK MUGGEN. 
op de laatste lijfsgeleding geplaatst is; geheel aan het eind zijn 
4 ovale platen, welke als pagaaijen dienen, wanneer de larve 
duikt en zwemt. Veertien dagen na de geboorte zijn de larven 
reeds volwassen en veranderen dan in poppen ; deze hangen 
aan de oppervlakte met den rug naar boven, op welke twee 
luchtbuizen als hoorntjes staan ; het kop- en borststukgedeelte 
der pop is veel meer ontwikkeld dan het overige gedeelte. Korten 
tijd daarna barst de ruggehuid dezer pop open, de mug komt 
te voorschijn en plaatst zich op de ledige poppeschel als op 
een schuitje, dat nu door den wind heen en weder gedreven 
wordt. Zijn hare vleugels droog en stijf, zoo vliegt de mug weg. 
Ten gevolge van het geluid, dat zij maken en dat men gewoon is 
zingen te noemen , en van het zeer lastige steken zijn de muggen 
aan iedereen bekend. Men weet evenwel niet algemeen dat het 
alleen de wijfjes zijn, die steken: of de mannetjes voedsel ge- 
bruiken is onbekend, maar zeker is het dat zij veel korter leven 
dan de dieren der andere sexe, waarvan velen in onze kelders 
en andere voor de vorst beveiligde plaatsen den winter door- 
brengen. Om te steken gaat het wijfje op eenige plek van de 
ontbloote menschelijke huid zitten (zij steken evenwel ook door 
kousen en handschoenen heen) en duwt hare naaldvormige mond- 
deelen in de huid; naar mate nu dat deze dieper daarin door- 
dringen, wordt de onderlip, die de scheede vormde, meer en 
meer in eene knie gebogen en tegen de borst aangedrukt. Men 
ziet, terwijl de mug zuigt, haar achterlijf opzwellen en een rooden 
tint aannemen. Op de plaats, waar zij gezogen heeft, volgt eene 
ligte ontsteking; men is van oordeel dat deze toe te schrijven 
is aan zeker gifachtig vocht, dat de mug, eer zij zuigt, door 
den mond zoude ontlasten. 
In de provincie Holland is de meest gewone soort Culex 
pipiens L. waarvan wij het mannetje hebben laten afbeelden op 
Plaat XXXI bij tig. I. Deze soort heeft de sprieten en voelers 
donkerbruin, den rug roestkleurig bruin met twee donkerder 
langsstrepen , het achterlijf grijsachtig wit en donkerbruin gerin- 
