492 
ÏIPIJLARIEN. 
midden met een’ heldergelen hand; de pooten zijn roodachtig 
geel. Men verg. fig. 2 op Plaat XXXI. Het geslacht bevat 
60 inlandsche soorten. 
Ook het geslacht Ceratopogon is vrij talrijk, bevattende 30 
inlandsche soorten. Het onderscheidt zich van de vorigen, door- 
dien de sprieten slechts tot even over de helft gepluimd zijn. 
Over het algemeen zijn dit zeer kleine insecten (van 1 of 2 
streep) , van eene zwarte of grijze kleur. 
2. De Aardbewonende Tipularien hebben ongepluimde sprieten 
en den kop tot eenen snuit verlengd ; haar ontbreken de ocellen. 
Hare larven leven in den grond. Hierop maken evenwel die 
van het geslacht Ftychoptera eenigermate uitzondering, daar 
zij in zeer slijkerig en modderig water leven. De heer van 
DER Wulp heeft de gedaantewi sseling der gewoonste soort waar- 
genomen en de opgaven van Eéaumur en onzen Lyonet om- 
trent de ademhalingsorganen der pop verbeterd, i) De larven 
van het geslacht Tipula , dat zijnen naam aan de geheele fami- 
lie geschonken heeft , treft men in de aarde tusschen planten- 
wortels , of ook wel in het molm der wilgenboomen en in sper- 
giebedden aan; zij zijn, gelijk men in 
nevensgaande figuur opmerken kan , lang- 
werpig cylindrisch, doch versmald aan 
het voorlijf; zij bezitten een’ zeer kleinen kop, geene pooten 
en hunne laatste ligchaamsring is als regt afgehakt en bezet 
met zes vleezige hoornen , terwijl daarop twee gaten , de openin- 
gen der luchtbuizen, te zien zijn. 
Deze groep bevat eene aanzienlijke menigte van soorten, 
verdeeld in een aantal van geslachten ; de beknoptheid van 
ons werkje gebiedt ons daarover heen te springen na ver- 
melding van een paar soorten. Eene der meest voorkomende 
is Ptychoptera coniaminata L., eene mug van weinig meer 
dan 1 duim lengte, welke men van Mei tot in September veel 
ï) Zie Tijdschrift voor 'Entomologie Deel I hl. 15, 16, 17. 
