LANGBEKKEN. 
511 
zijn echter zeer sterk op elkander gelijkend, zoodat de man- 
netjes alleen aan den vorm der aanhangsels en de wijfjes schier 
in het geheel niet uit elkander te onderkennen zijn. Eene der 
meest in het oog loopende en tevens der gemeenste soorten is 
Dolich. nohilitatus L. Dit diertje (7 str. lang) is glanzend 
goudgroen; het aangezigt is zilverwit, de sprieten zwart, de 
zijden van borst en achterlijf spelen in het grijze, de manne- 
lijke aanhangsels zijn koolzwart, de pooten roodachtig geel met 
bruine tarsen. De vleugels zijn aan den wortel doorschijnend, 
verder op donkerbruin en aan de spits melkwit. Men ziet dit 
dier veel op moesgroenten in tuinen. Vergelijk de afbeelding 
bij fig. 14 op Plaat XXXII. 
SYSPHIDEN OF STAANDE VLIEGEN. 
De Hollandsche benaming dezer familie is afgeleid van het 
vermogen, dat vele soorten bezitten, om door een onbegrijpe- 
lijk snel bewegen der vleugels in de lucht als stil te staan. Deze 
is de laatste familie, bij welke de snuit uit vier lancet vormige 
deelen bestaat, want bij de volgenden treft men in den snuit 
niet meer dan twee zoodanige deelen aan; daarentegen heeft zij 
met de volgenden den vorm der sprieten gemeen , welke steeds 
uit drie leedjes bestaan , waarvan het laatste aan zijne boven- 
zijde een borsteltje draagt, en nimmer zelf eenig spoor van dwarse 
verdeeling vertoont. Het borstelhaar is somtijds behaard of sier- 
lijk gepluimd. 
De kop dezer dieren is halfbolvormig ; bijna geheel, voor- 
namelijk bij de mannetjes, door de oogen ingenomen; het ge- 
deelte boven den mond is somwijlen tot eene soort van hollen 
uitstekenden bek verlengd , doch meestal vrij breed. Het borst- 
stuk en het achterlijf zijn beiden gewoonlijk zeer breed en dikwijls 
vrij plat; het laatste is aan de spits nimmer naar beneden om- 
gebogen. De vleugels vertoonen eene menigte goed gesloten cellen 
