514 
STAANDE VLIEGEN. 
De Yolucellen zijn zeldzaam, doch uiterst gemeen zijn de 
soorten van het geslacht Eristalis^ ’t welk zich onderscheidt 
doordien het 3e sprietenlid schijfvormig is, het stijltje niet 
gepluimd, maar of harig of naakt, het achterlijf breed en de 
achterdijen niet dikker dan de overigen. De meest bekende 
der soorten van dit geslacht is Erist. tenax L. welke zeer ge- 
meen is in J ulij , Augustus en September. Deze vrij groote vlieg 
(bijna 2 duim) heeft den bek eenigzins uitstekend, het onder- 
gezigt geelachtig, de wangen zwart, de sprieten zwart met een 
bruin laatste lid; het borststuk is bruin, met grijze haren digt 
bekleed, het schildje lichtbruin ; het achterlijf is glimmend zwart 
met fijne zijden haartjes, die naar voren witachtig, naar achter 
meer geelachtig zijn; over den tweeden ring loopt een breede, 
in het midden afgebroken roode band , op den derden bij het man- 
netje een dergelijke, doch veel smaller. De kolfschubbetjes zijn 
wit, de kolfjes klein, wit met een bruin kopje, de pooten don- 
kerbruin met de voorste knieën geel. Deze soort heeft haren 
naam erlangd naar de levenstaaiheid der larve, van welke men 
zegt dat zij in boekbindersstijfsel levende, dikwijls is beplakt 
en geperst geworden en toch iii pop en vlieg veranderd. Herrich- 
ScHAEFFER heeft in zijne voortzetting van Panzer’s werk eene 
andere soort laten afbeelden, die in sommige jaren op Dahlia- 
bloemen gemeen is. Zij verschilt vooreerst doordien zij het stijltje 
der sprieten behaard heeft, bovendien is zij meer roodachtig op 
den kop en witter boven den mond ; de ringen van haar ach- 
terlijf zijn fijn wit gezoomd; de 2e geleding draagt aan weder- 
zijde eene driehoekige oranje vlek; de scheenen zijn aan den 
wortel wit. De vlieg is slechts 12 streep lang. — De gedaante- 
wisseling van eene kleinere soort , Eristalis sepulcralis L. is door 
den Heer van der Wulp te ’s Gravenhage waargenomen en 
beschreven in het Tijdschrift voor Entomologie, i) 
Onder de fraaije vliegen mag men ook wel de soorten van 
1) Deel I, bladz. 18 en 19. Plaat I fig. 1 — 4. 
