52-2 
HORZELS. 
bruin en'harig, het zwarte borststuk aan de kopzijde met rood- 
gele, overigens met zwarte haren bezet, het schildje grijsharig 
gelijk mede de twee eerste ringen van het zwarte achterlijf; 
de derde ring is met zwarte, de overige met rosse haren bezet. 
De schapenhorzels leggen hunne eijeren in den neus der 
schapen ; de larven , die daaruit voortkomen , kruipen naar boven 
in de voorhoofdsholten, waar zij van slijm leven; zij veroor- 
zaken de draaiziekte bij de schapen. Wanneer de larve vol- 
wassen is, kruipt zij door den neus weder naar buiten en ver- 
andert tot pop in den grond. 
De eijeren der paardenhorzels worden door de moedervlieg op 
de manen , alsmede de haren van de schoft en voorbeenen vastge- 
kleefd; uit deze eijeren komen kleine larven, welke het paard 
door zich te belikken, in den mond brengt, waarna de larve 
door den slokdarm naar de maag kruipt en zich in den slok- 
darm, in de maag of in den endeldarm (naar gelang der soorten) 
vasthecht door middel van twee haakjes, waarmede de mond 
gewapend is. Deze larven bezitten bovendien om het lijf kringen 
van naar achterstaande doorntjes, 
die haar als bewegiiigsorganen 
schijnen te dienen. De hier nevens 
ingevoegde afbeelding vertoont 
een gedeelte van eene paardenmaag, 
waarop vier larven van Gastrus 
Equi L. Zijn de larven vol- 
wassen, zoo gaan zij met den afgang naar buiten en verpoppen 
in de aarde of den mesthoop. De vlieg, waarvan wij op Plaat 
XXXIII bij hg. II eene afbeelding geven, is een duim lang, 
geheel roestkleurig geel, met vele gele en eenige zwarte haren. Op 
de witte vleugels ziet men een’ gegolfden graauwbruinen dwars- 
band en aan de spits nog twee zoodanig gekleurde vlekken. Gastrus 
haemorrhoidalis P. is kleiner , heeft den kop, het borststuk en den 
eersten ring van het achterlijf met grijze haren digt bezet, het 
midden van het achterlijf zwart en het einde oranjekleurig. 
