532 
MUSCIDEN. 
besonder s in Hinslcht ihrer er sten Zustdnde (Berl. 1834. 80.). 
Miisca domestica is 7 streep lang, ascligraauw; het aangezigt 
is zwart, met gele wangen en geel voorhoofd, waarop eene 
zwarte langsstreep; de sprieten zijn zwart; over het borststuk 
loopen zwartachtige langsstrepen ; het achterlijf is op de rug- 
zijde met zwarte, wederschijn vertoonende vierkantjes versierd, 
aan de onderzijde vuilwit; de zijden dragen bij het mannetje 
eene gele, bijna doorschijnende vlek; de pooten zijn zwart, 
de _ vleugels doorschijnend met gele basis. 
Op Plaat XXXIY bij fig. 6 hebben wij eene zeer na ver- 
wante soort , Musea corvina P. , laten afbeelden welke voorna- 
melijk in vochtige plaatsen voorkomt en veel minder gemeen 
is dan domestica. Zij gelijkt zeer op deze, doch heeft het aange- 
zigt zilverglanzig en het achterlijf bij het mannetje roestkleurig 
met witten wederschijn in dambord i), bij het $ roestkleurig 
met den eersten ring en eene langsstreep op het midden zwart , 
grijzen en zwarten wederschijn in dambord. 
Eene fraaije vlieg uit deze groep is nog Mesembrina meridiana L., 
welke men in Julij en Augustus zoo dikwijls tegen ontbaste 
wilgenboomen in den zonneschijn ziet zitten. Deze vlieg is vrij 
groot, tot 14 streep lang, glimmend zwart, met-zwarte haren ; de 
zijden van haar aangezigt zijn goudgeel, de kolfschubbetjës en 
vleugelwortels zijn okergeel. Vergelijk fig. 7 op Plaat XXXIV. 
Wij gaan nu over tot de tweede afdeeling dezer familie 
(verg. bladz. 524), die der Anthomyziden., welke niet weder' 
in groepen behoeft verdeeld te worden , daar alle soorten eene 
merkbare overeenkomst aanbieden. Hier treft vooreerst onze 
aandacht het geslacht Aricia, dat om de grootte der voor- 
werpen, om de betrekkelijke lengte der kolfschubbetjes en om 
het behaard zijn van het antennenstijltje zich het naast aan 
de vorige familie aansluit. 
i) Ik weet geen beteren term om uit te drukken dat vierkante vlekken in 
diagonale rigting met elkander van kleur wisselen, zoodat wanneer b. v. eene 
zwarte vlek geel wordt, de vier gelen, die haar omringen, zwart schijnen. 
