DE KLEINE HAGEDIS. 
7 
en eens zelfs in de omstreken van Leiden werd waargenomen. 
Zij houdt zich in bosschen op en verschuilt zich onder dorre, 
afgevallene bladeren. Haar voedsel bestaat uit insecten en wor- 
men. Deze soort paart in Mei, en het wijlje legt tegen het 
einde van Jumj hare eijeren , uit welke echter reeds 5 tot 10 
minuten later de jongen te voorschijn komen. 
DE MUUR-HAGEDIS. LACERTA MURALIS. 
(Plaat II, fig. 1.) 
De M u u r-H a g e d i s is , onder de inheemsche soorten , ge- 
makkelijk te herkennen aan hare kleine, korrelvormige rug- 
schubben, aan het groote schild, hetgeen men op het midden 
der slapen ontw^aart, en aan hare buikschilden , van welke slechts 
6, in plaats van 8 reijen aanwezig zijn. Zij heeft, in den regel, 
geene tanden in het gehemelte, maar dit zoogenaamde ken- 
meHc, aan hetwelk de natuurkundigen uit de school van Cuvier 
zoo veel waarde hechten , is van niet de minste beteekenis , aan- 
gezien men ook voorwerpen aantreft, bij welke dergelijke tanden 
aanwezig zijn. Zij is platter en slanker, en in het geheel fijner 
van maaksel dan de beide overige inheemsche hagedissen, en 
bereikt niet geheel en al de grootte van de gewone soort. 
De kleuren van deze soort zijn, naar mate der voorwerpen , 
aan tallooze afwijkingen onderhevig, en verschillen ook, in 
den regel, bij de beide seksen. De grondkleur van den rug 
is een grijsbruin, hetgeen op den kop in het lichtbruine, op de 
zijden in het zwartachtige overgaat; en bij het wijfje lichter is 
dan bij het mannetje. Men ontwaart, langs het midden van den 
rug, eene zwarte, somtijds in vlekken opgeloste streep. De 
zijden van het ligchaam zijn afgezet door twee witachtig grijze 
streepen, en bij het mannetje van ronde of onregelmatige wit- 
achtige of lichtbruine vlekken voorzien. De onderdeelen van 
