cS 
KRUIPENDE DIEREN. 
de kin tot aan den staart zijn geelachtig of zelfs oranjerood, 
aan de zijden met lichtblaauwe vlekken ; maar deze grondkleur 
trekt bij het wijfje veelal in het witachtige of rosé. De staart 
is op de bovenzijde groenachtig blaauw, met witte stippen 
op de onderzijde geelachtig. 
De Muur- Hagedis wordt nagenoeg in geheel Europa en in het 
gematigde Siberië aangetroftén, en zij is in Scandinavië verder 
noordelijk verspreid dan de gewone hagedis. In ons land schijnt 
zij tot eenige weinige streken der grens-provinciën beperkt te 
zijn; volgens van Swinderen komt zij in de provincie Gro- 
ningen voor, en de heer Maiïi.and vond haar aan den voet 
der walmuren en aan de wanden der grindkuilen en greppels 
op de heide om .Nijmegen. Zij houdt zich bij voorkeur in 
drooge, zonnige en steenige plaatsen op, en het gebrek aan 
laatstgenoemde plaatsen in ons land is misschien oorzaak, dat 
ook zij nagenoeg overal ontbreekt. 
Zij is schielijker in hare bewegingen dan onze beide overige 
soorten , en daar zij , bij nadering van gevaar met groote 
snelheid ’ontvlugt , is zij ook zeer moeijelijk te vangen. Hoor 
het overige heeft zij , wat haar voedsel en hare voortteling 
betreft, veel overeenkomst met de gewone hagedis. 
DE HAZEL WORMEN. ANGUIS. 
De Hazelwormen behooren tot de groote familie der 
Skinken. Deze is vooral gekenschetst door de veelal gladde , 
als dakpannen elkaar overdekkende, tamelijk groote schubben, 
die het geheele ligchaam, met uitzondering van den van schil- 
den voorzienen kop, vrij eenvormig bedekken. De Hazelwormen 
hebben een gerekt wormvormig ligchaam, en de pooten ont- 
breken geheel en al. In het grootste gedeelte van Europa en 
ook in ons land komt slechts eene soort van dit geslacht voor. 
