12 
KRUIPENDE DIEREN. 
zich op de eene zijde aan de Land-, op de andere zijde aan 
de Waterslangen aansluit. 
DE GLADDE SLANG. CORONELLA LAEVIS. 
(Plaat III.) 
De Gladde Slang is, onder de beide overige inheemsche 
soorten, dadelijk te herkennen aan hare gladde, glanzige schub- 
ben. Zij bereikt eene lengte van ongeveer twee voet, heeft 160 
tot 190 buikschilden , 46 tot 65 staartschilden, en 21 rijen 
schubben. De kop is van boven met 9 schilden bekleed, en 
men ontwaart onmiddellijk achter het oog slechts twee schilden. 
De grondkleur der bovendeelen is een fraai roodachtig bruin, 
hetgeen op den rug door eene rij van bruinzwarte, van hoeken 
en insneden voorziene, digt aan elkaar staande vlekken afge- 
broken wordt, terwijl men somtijds een of twee rijen van der- 
gelijke, maar minder duidelijke vlekken aan de zijden van het 
ligchaam ziet. De bovenkop is vóór de oogen voorzien van eenen 
zwarten dwarsband, een andere band loopt aan weerszijde van 
achter het oog tot aan den mondhoek en van daar langs de 
zijden van den hals; op de kruin ontwaart men verscheidene 
zwarte vlekken, en op den nek twee zwarte, van achteren som- 
tijds zamenloopende strepen. De onderzijde van het dier is 
geelachtig,, met talrijke zwarte,. veelal afwisselend geplaatste, 
vierkante vlekken. Er is uiterlijk geen onderscheid tosschen 
de beide seksen waar te nemen; maar de jongen zijn lichter 
van kleur dan de ouden, en bij hunne geboorte nagenoeg ge- 
heel wit. 
De gladde slang bewoont het gematigde Europa , en wordt 
ook in ons land aangetroffen, waar zij intusschen beperkt schijnt 
te zijn tot de heidevelden en drooge, met bosch begroeide 
gronden der provinciën Groningen, Yriesland, Drenthe, Over- 
