DE RINGSLANG. 
15 
zien, maar eene voortteling heeft blijkbaar niet plaats gehad , 
daar eenige jaren later telkens allen verdwenen waren. 
De Eiiigslang houdt zich langs de boschkanten , in de heide- 
velden, maar bij voorkeur in de nabijheid van het staande water 
op; zij komt zelfs in de nabijheid der woningen voor, slaat 
haar woonplaats in mesthoopen , bladeren of gehakt hout op, 
en kruipt zelfs in de stallen en kelders. Zij zwemt en duikt 
uitstekend en kan een half uur lang onder het water ver- 
toeven zonder lucht te komen scheppen; intusschen kan zij het 
zwemmen niet lang volhouden , en verdrinkt zoodra hare krach- 
ten uitgeput zijn. Zij klimt somtijds ook op struiken en zelfs 
op boomen. Zij is niet schuw, en bijt in den regel niet, wan- 
neer zij aangevallen wordt, tracht echter haren vijand af te 
weren, door op hem het onaangenaam , naar knoflook riekend 
vocht uit te storten, hetgeen in zakken aan den grond van 
den staart liggende, afgescheiden wordt. Overigens heeft haar 
beet geen de minste nadeelige gevolgen. De Ringslang kiest 
tot schuil- en verblijfplaats de holen van mollen, muizen, of 
andere kleine zoogdieren, en brengt daarin ook het koude jaar- 
getijde in eenen gevoelloozen staat door. In het voorjaar komt 
zij wederom te voorschijn, en men ziet haar alsdan op hare 
geliefkoosde plaatsen zich in de zon koesteren of jagt op haren 
buit maken, die voornamelijk in kikvorschen bestaat en welke 
zij het liefst in het water vangt. Zij voedt zich echter ook met 
visschen , en eet hagedissen , vogels , kleine zoogdieren , insek- 
ten en wormen. Zij is zeer vraatzuchtig en verslindt veelal 
achtereenvolgens verscheidene kikvorschen. De vervelling heeft, 
buiten den winterslaap, maandelijks eens plaats. De Ringslan- 
gen paren zich jaarlijks eenmaal en wel in April, maar het 
wijfje legt hare eijeren eerst in Augustus, in plaatsen, die aan 
de zonnestralen blootgesteld zijn, onder hoopen bladeren, in 
mesthoopen enz., waar zij door de plaatshebbende gisting uit- 
gebroed worden. Intusschen zijn de jongen in de eijeren , zoodra 
deze gelegd worden, reeds min of meer ontwikkeld, en komen 
