DE VERGIFTIGE SLANGEN. 
17 
overeenkomst met de meeste niet-vergiftige slangen. Zij ont- 
breken geheel en al in ons werelddeel: 
De Zeeslangen zijn gekenschetst door eenen tamelijk 
korten, afgeplatten, riemvormigen staart. Zij bewonen uitslui- 
tend de heete of warme gewesten van de Stille en Indische Zee. 
De Adderslangen zijn ineengedrongen van gestalte; zij 
hebben eenen breeden , min of meer driehoekigen of hartvormi- 
gen kop; de oogen zijn onder de wenkbraauw-schilden verbor- 
gen, en van eene pupil voorzien, die de gedaante heeft van 
eene loodregte spleet; hare schubben zijn veelal gekield, en 
zij zijn nachtdieren. Deze familie bevat drie geslachten, te we- 
ten dat der Hartkop - Adders ( Trigonocephalus) met eene 
diepe groef aan weerszijde van den snuit achter de neusgaten 
gelegen, en met eene kegelvormige schub aan het einde van 
den staart. Zij worden zoowel in de oude als nieuwe wereld 
aangetroffen. De E at el slangen [Crotalus)^ uitsluitend aan 
Amerika eigen, hebben neusgroeven zoo als de Hartkopadders, 
maar de punt van den staart is van een zoogenaamde ratel of 
een doornachtigen stekel voorzien. De Adders [Vipera) be- 
wonen uitsluitend Europa, Afrika en Azië, én onderscheiden 
zich ten eenenmale van de overige Adderslangen , door het ge- 
brek aan voornoemde neusgroeven. Tot dit geslacht behoort de 
eenige, bij ons inheemsche soort van vergiftige slangen, te 
weten onze Adder. 
DE ADDER. VIPERA BERUS. 
(Plaat Y.) 
De Adder is van de beide overige inheemsche soorten van 
slangen gemakkelijk te onderscheiden door haren korten staart, 
de kleine schildjes waarmede haar bovenkop bedekt is, de pupil 
van haar oog die niet rond is , maar de gedaante van eene 
