DE ADDER. 
21 
dan veertig of vijftig pas daarvan. Gedurende het warme jaar- 
getijde, leven zij afzonderlijk en paarsgewijze ; daarentegen treft 
men haar somtijds in het voor- en najaar in menigte bij elkan- 
der aan, en zij overwinteren ook gezellig èn aan zekere lieve- 
lingsplaatsen in menigte te zamen. 
De adder voedt zich nagenoeg uitsluitend met muizen , 
vooral met veldmuizen, terwijl de jonge adders, die de muizen 
nog niet kunnen inslikken, bijna uitsluitend van hagedis- 
sen leven. De Adder versmaadt intusschen ook kleine vo- 
gels niet , w'anneer deze in haar bereik komen , eet ook spits- 
muizen , hagedissen en kikvorschen. Zij kan maanden lang vas- 
ten, en wacht, in plaats van haar voedsel op te zoeken, rus- 
tig liggende af, tot het toeval eenigen buit in hare nabijheid 
brengt. Zoodra het gunstig oogenblik daar is, om dezen buit 
te vermeesteren, trekt de slang den in het midden der kringen 
van haar ligchaam rustenden hals Svormig zamen , snelt hem 
plotseling en met groote gezwindheid tot op den afstand 
van eenen hal ven voet vooruit, en brengt aan haren buit den 
doodelijken beet toe. Indien hare tanden niet toevallig blijven 
haken, trekt zij den kop onmiddelijk terug; wacht totdat het 
gewonde diertje, hetgeen oogenblikkelijk door de uitwerking 
van het vergif verlamd wordt, stervende is, en verslindt het 
alsdan. Evenmin als de adder haren buit vervolgt, doet zij den 
mensch slechts dan eenig leed , wanneer zij door hem veront- 
rust wordt. Zij laat alsdan een luid sissen hooren, en geraakt, 
WRiineer zij lang geplaagd wordt, volkomen in eene blinde 
woede, in welke zij naar alle mogelijke voorwerpen, zelfs naar 
haar eigen schaduw bijt. Een onfeilbaar teeken, dat zij whl 
bijten, is steeds het hieraan voorafgaand intrekken van den 
hals. 
De Adder paart in het voorjaar, zoodra het wieder w^arm 
is geworden, en jaarlijks slechts eenmaal. Het getal eijeren , 
die het wijfje telkens legt, is verschillend volgens de grootte 
der voorwerpen. Zij beginnen niet voort te teelen voordat 
