22 
KRUIPENDE DIEREN. 
zij eene lengte van ruim anderhalven voet bereikt hebben, 
en leggen alsdan telkens 5 tot 6 eijeren; bij voorwerpen 
van ongeveer twee voet lengte treft men daarentegen 9 tot 
12, somtijds zelfs 14 eijeren aan. De jongen ontwikke- 
len intusschen volkomen in het lijf der moeder, ofschoon zij 
in het ei opgesloten blijven. Zoodra echter het ei uit het moe- 
derlijf in de lucht komt, verscheurt het jong de fijne schil van 
het ei en kruipt voort, bij welk bedrijf de nog aan zijn lijf 
hangende dooijerzak weldra verscheurt, en begint zijn zelf- 
standig leven, zonder dat er tusschen ouders en kinderen eene 
verdere gemeenschap bestaat. 
De gevolgen van den adderbeet op den mensch zijn, vol- 
gens de omstandigheden , van zeer verschillenden aard. Een 
beet, toegebragt aan een bloot, zeer vaatrijk gedeelte van het 
ligchaam , kan doodelijk worden , en hiervan hebben wij zelfs 
in ons land een geval gehad (zie den Konst- en Letterbode 
van 18*35, 11, blz. 91). In den regel echter herstellen de lij- 
ders, na gedurende eenige dagen min of meer hevige aandoe- 
ningen ondervonden te hebben. Men tracht deze te voorkomen 
of minder hevig te maken door de wond dadelijk te zuigen 
of uit te branden, hetzij met gloeijend metaal of brandend 
hout, hetzij met er buskruid op te leggen en aan te steken; 
het beste middel schijnt intusschen de onmiddellijke behande- 
ling der wond met vloeibare ammoniac te zijn. In ons land 
hebben dergelijke gevallen van tijd tot tijd, vooral in Gelder- 
land plaats, en zelfs nog eenige j aren geleden werd een officier , 
bij de oefeningen in het kamp van Zeijst , terwijl hij met de 
hand op den grond steunde, door eene adder in de hand ge- 
beten, en had die beet eene hevige ongesteldheid ten gevolge 
niettegenstaande de tand, alvorens eene wond te kunnen toe- 
brengen , eerst door den lederen handschoen , dien gemelde 
officier aanhad, moest dringen. 
Het blijkt uit het voorgaande, dat de adder, indien zij 
geen gevaarlijke vijand ware voor den mensch, in alle andere 
