26 
KRUIPENDE DIEREN. 
ken. Hij houdt zich in het lommer der hoornen op, en zit 
veelal met zijne teenschijfjes aan de onderzijde der bladeren 
vastgehecht. Van daar laat het mannetje, vooral bij aanna- 
dering van regen, zijn luid geschreeuw hooren , dikwijls zon- 
der zich om de nabijheid des menschen te bekreunen; die, 
ofschoon hij meent het diertje vlak voor zich te hebben, veelal 
te vergeefs naar hetzelve zoekt. De eigenschap dezer diertjes, om 
regenachtig weder door schreeuwen te verkondigen, heeft aan 
de bewoners van vele streken van Duitschland aanleiding ge- 
geven ze als weder-profeten in groote ruiker-glazen te houden, 
wier bodem men met graszoden bedekt en waarin men een 
laddertje plaatst, langs hetwelk zij op en neder klimmen. De 
boom-kikvorsch voedt zich met allerlei vliegende insekten, 
waarop hij als eene kat loert, en die hij door een schielijke 
sprong te doen overvalt en met de opg;erigte tong vangt. Bij 
het naderen van het koude jaargetijde begeeft zich de boom- 
kikvorsch op den bodem van het water, en brengt aldaar, in 
den modder bedolven, den winter slapende door. Eerst in het 
einde van April komt hij wederom te voorschijn. De paring 
heeft nu weldra plaats, doch is echter reeds na eenige dagen 
afgeloopen. De kuit valt klompsgewijze op den bodem van het 
water. Na dezen tijd begeven zij zich allen op het land, en 
leven nu den geheelen zomer door op de hoornen. 
De jongen komen na ruim 14 dagen uit de eijeren. Zij zijn 
alsdan nog weinig ontwikkeld, en de kieuwen, de mond en 
pooten komen eerst van lieverlede te voorschijn , de achterpoo- 
ten het laatst en eerst na verloop van ongeveer twee maanden. 
Nog eene maand later heeft de gedaante-verwisseling tot het 
volkomen dier plaats, en zij verlaten nu het water, om zich 
op het land te begeven en op de hoornen te kruipen. 
