34 
KRUIPENDE DIEREN. 
en paart reeds in de maanden Maart en April. Men ziet 
deze dieren alsdan in de staande wateren, en verneemt van 
daar hunne tamelijk luide stem, die als een huilend geknor 
klinkt en aan beide seksen eigen is. De op het water drijvende 
kuit vormt eene dubbele tot 4 voet lange snoer, zoo dik 
als een stroohalm, van een slijmerige stof, waarin de zwarte 
eijeren regelmatig verdeeld zijn. De maskers komen na verloop 
van ongeveer 14 dagen te voorschijn en verliezen hunne kieuwen 
reeds daags daarna, terwijl de verandering in het volkomen 
dier reeds twee maanden daarna plaats heeft. Deze jongen, die 
buitengewoon klein zijn, verlaten nu het water, voeden zich, 
in plaats van met plantstofien, met insekten, en verhuizen, 
even als de jonge landkikvorschen , somtijds honderden bij een, 
naar de nabijliggende landerijen, waarop zij zich allengs verbreiden. 
DE GROENE PAD. BUFO CALAMITA. 
(Plaat IX, links.) 
De Groene Pad bereikt naauwelijks.de helft der grootte 
van de Gewone pad; zij heeft kortere én geheel van zwem- 
vliezen ontbloote pooten, twee harde, puntige knobbels onder 
de voorpooten, eene ronde pupil, en hare kleur is geheel anders. 
De bovendeelen zijn groen of bruingroenachtig grijs, welke kleur 
echter afgebroken wordt door de bruinroode tint der wratten en 
drie overlangsche streepen, te weten een lichtgele langs het 
midden van den rug, en aan weerszijde van den romp eene 
roodgele, die sterk gekronkeld is; de onderdeden zijn licht- 
grijs, de zijden van den buik en de pooten met groote donker 
olijfkleurige vlekken. Het oog is licht groenachtig grijs, en de 
punten der teenen vertoonen veelal eene roodachtige tint. 
De groene Pad bewoont het gematigde Europa en komt ook , 
met uitzondering der lage , vochtige streken , vrij algemeen in 
ons land voor, niet alleen in Groningen, Gelderland en de 
