DE WATER-SALAMANDER. 
41 
in staand, maar helder water, in poeltjes op de heide, in 
plassen en vijvers op. Hij zwemt zeer goed, komt in tusschen- 
ruimten van eenige minuten, veelal loodregt opstijgende, aan 
de oppervlakte van het water, om lucht te scheppen. Zijn voed- 
sel bestaat in kleine slakken, wormen, insekten en de kuit 
van visschen en kikvorschen. In het najaar verlaat dit dier 
het water, en begeeft zich alsdan op het land, waar het onder 
den grond in de gaten der oevers, of andere hellende vlakten , 
in holle boomen , onder bladen , mos en boomwortelen overwin- 
tert. Zij worden alsdan ook wel eens in de kelders der wonin- 
gen aangetroffen. Zij zijn gedurende dezen tijd donkerder van 
kleur en op de onderzijde min of meer bruin. 
Wanneer men deze dieren aanraakt, laten zij een knorrend 
geluid hooren. Zij vervellen, vooral in het voorjaar zeer dik- 
wijls, en de opperhuid wordt somtijds in haar geheel afgestroopt. 
De voortteling heeft in het voorjaar plaats. De paring ge- 
schiedt zonder eene eigenlijke vereeniging van beide seksen, 
door de oplossing van het, in het water gestorte, bevruchtend vocht. 
Het wijfje plaatst hare eijeren aan gras of op de bovenzijde der 
bladeren van waterplanten , en buigt deze bladeren benedenwaarts 
om. De maskers zijn, wanneer zij het ei verlaten, zeer klein 
en hebben nog geene pooten. Yan deze komen eerst de voor- 
pooten en vervolgens de achterpooten te voorschijn, en de kleuren 
worden allengs meer bepaald. De hoofdkleur is alsdan een door 
donkere punt vlekken afgebroken grijsbruin , met eene oker- 
gele streep aan weerszijde van den onderkant van den staart, 
en de kieuwen zijn rood; deze verdwijnen in het najaar, als 
wanneer zich ook de kieuwgaten sluiten; somtijds echter ge- 
schiedt het een en ander eerst in het volgend voorjaar. Men 
wil, dat deze dieren eerst in het derde jaar van hun leven 
voorttelen. Intusschen moet men in het oog houden, dat de 
onderzoekingen over de voortteling der Salamanders grooten- 
deels naar voorwerpen in den gevangen staat gedaan zijn, 
en dat hier de ontwikkeling steeds langzamer en onvollediger 
plaats heeft. 
