8 
ZOOGDIEEEN. 
spelen en worden door de moeder in het vangen van muizen 
en mollen, die zij tot dat einde levend aanbrengt , geoefend. 
Bij het bespeuren van gevaar , geeft zij door eene soort van 
geblaf een teeken , waarop oogenblikkelijk de gansche familie 
verdwijnt en niet spoedig weder buiten komt. Wanneer de 
jongen tot op twee derden volwassen zijn , moeten zij in hun 
onderhoud voorzien , en ieder gaat dan zijn eigen weg. 
DE WEZELS. MUSTELA. 
Het geslacht der W ezels, tot hetwelk , onder de inheemsche 
soorten , ook de Marter en Bunsing, onder de niet in ons land 
voorkomende, de Y eelvraat en anderen behooren , bevat verscheu- 
rende zoogdieren van eene slanke gestalte , een in de lengte 
gerekten , nagenoeg rolvormigen romp; een kleinen afgeronden 
kop met eenen korten snuit en afgeronde ooren ; een rolvor- 
migen staart , die veelal een derde of de helft der geheele lengte 
van het dier bedraagt; en korte , onder de zool veelal ruige pooten 
met vijf teenen , die met korte gekromde nagels gewapend zijn. 
De inheemsche soorten hebben in het geheel 34 tot 38 tanden. 
Zij hebben eene onaangename lucht bij zich , die voortgebragt 
wordt door het in twee , aan het einde van den endeldarm lig- 
gende , klierzakken afgescheiden vocht. Zij loopen sluipende, en 
kunnen , door de slankheid van hun ligchaam , door zeer naauwe 
openingen kruipen ; vele soorten klimmen ook goed. Zij voeden 
zich met versch gevangene zoogdieren en vogels ; eten ook gaarne 
eijeren , en in geval van nood, insekten of zelfs vruchten ; zijn 
zeer bloedgierig; moorden , wanneer zij daartoe in de gele- 
genheid zijn, meer dieren op eens dan zij tot hun voedsel noodig 
hebben , en zuigen dikwijls alleen het warme bloed of eten de 
hersenen van hunne slachtoffers. 
De Wezels bewonen Europa , Azië en Amerika ; in ons land 
zijn tot nog toe slechts vier soorten van Wezels waargenomen. 
