J4 
ZOOGDIEREN. 
plaatsen kiest de Hermelijn onderaardsche holen van muizen 
of mollen, holle hoornen, gaten van oude muren of zelfs zol- 
ders en andere onbewoonde gedeelten van gebouwen. Hij is 
vlug in zijne bewegingen, springt zeer goed en klimt met 
veel vaardigheid. Hij gaat, in den regel, gedurende de sche- 
mering en bij nachttijd op roof uit, komt echter niet te min bij 
dag dikwijls te voorschijn. De Hermelijn is een in verhouding 
zijner geringe grootte zeer moedig, moordzuchtig en derhalve 
voor het wild en ook voor het tamme gevogelte , hoogst schadelijk 
dier. Hij voedt zich met allerlei zoogdieren en vogels, rooft 
de eijeren en jonge vogels uit de nesten , en eet ook hage- 
dissen en slangen. Hij bekruipt en bespringt de konijnen even- 
zeer als patrijzen, duiven en andere vogels. Intusschen sticht 
hij ook eenig nut door het wegvangen van muizen. De paar- 
tijd heeft in de maand Maart plaats. In het einde van Mei 
werpt het wijfje 5 tot 8 jongen, die eerst 9 dagen na hunne 
geboorte beginnen te zien, tot in het najaar bij hunne ouders 
blijven, en eerst dan een zelfstandig leven beginnen te leiden. 
De moeder heeft veel zorg voor hare jongen, en draagt hen, 
zoo lang zij klein en hulpeloos zijn, bij naderend gevaar, in 
den muil weg, om ze naar veiliger plaatsen te brengen. 
DE WEZEL. MUSTELA VULGARIS. 
De Wezel heeft in alle opzigten veel overeenkomst met 
den Hermelijn, maar zij is kleiner, de staart is niet zwart 
aan het einde, en de vacht wordt in den regel gedurende den 
winter niet wit. 
De Wezel bereikt ongeveer twee derden voet lengte. De 
bovendeelen en de staart hebben eene bruinroode kleur, die 
bij jonge voorwerpen in het grijsbruine trekt ; de onderdeelen 
zijn wit. Men ontmoet in Midden-Europa buitengewoon zeld- 
zame, in koude streken minder zeldzame voorwerpen, die in 
