HET WEZELTJE. 
J5 
den winter, zoo als dit in den regel bij den Hermelijn plaats 
heeft, met een wit winterpak bekleed zijn. 
De Wezel bewoont het warme en gematigde Europa, noor- 
delijk tot in het zuidelijke Scandinavië, en komt ook in 
Siberië voor. Zij is ook door geheel Nederland verspreid, en 
er werden in ons land, voor de afschaffing der premiën op 
roofgedierte, jaarlijks 5000 tot 6000 stuks wezels gedood. Zij 
heeft in hare zeden en levenswijze veel overeenkomst met den 
Hermelijn, is echter minder vlug, klimt minder behendig, is 
minder moordzuchtig, minder schuw en minder koen, verge- 
noegt zich met kleinere dieren, zoo als muizen, ratten, kleine 
vogels, valt echter somtijds jonge konijnen aan, rooft de eije- 
ren uit de nesten en doodt duiven en jonge kippen. De Wezel leeft 
in holen onder den grond , en vindt hier in muizengaten , die 
wegens zijne kleinheid ruim genoeg zijn, overal eene gezochte 
schuilplaats. Men treft haar in muisjaren algemeen op de lan- 
derijen aan; zij slaat echter haar verblijf ook in schuren, 
loodsen of zolders op. 
De wezel paart in Maart. De 4 tot 7 jongen, die tot eene 
week na hunne geboorte blind zijn, leven tot in het najaar 
gezellig met hunne ouders. 
DE OTTERS. LUTRA. 
Het geslacht der Otters of Vischotters sluit zich het 
naaste aan dat der wezels aan. Zij hebben , zoo als laatstgenoemde , 
een in de lengte gerekt ligchaam, korte ooren en korte pooten, 
maar hunne teenen zijn van zwemvliezen voorzien, al hunne 
deelen zijn dikker en grover van maaksel; hun kop is meer 
afgerond; hun snuit korter, breeder en aan de lippen met veel 
dikkere haren tot het tasten bezet; hun staart is een weinig 
afgeplat; hunne vacht is uit zeer korte haren gevormd ; hun tan- 
