DE VLEDERMUIZEN. 
25 
met haren bezet. Zij hebben kleine oogen en middelmatige of 
groote ooren , die veelal van een blad vormige klep voorzien 
zijn. Men ontwaart aan hunnen neus somtijds braakbeenige , of 
vliezige aanhangsels. Hun tandenstelsel heeft in het algemeen 
de meeste overeenkomst met dat der Spitsdieren (spitsmuizen , 
mollen, egels enz.), vooral doordien de kroonen hunner kiezen 
met puntige knobbels gewapend zijn; bij andere uitheemsche 
soorten (de zoogenaamde vliegende honden), zijn de kroonen 
daarentegen vlak. Zij hebben allen hoektanden , maar de snij- 
tanden zijn klein, en ontbreken soms geheel en al in de bo- 
venkaak, of vallen vroegtijdig uit. 
De Yledermuizen zijn voortreffelijke vliegers , die , geleid door 
uitmuntende zintuigen, alle hinderpalen in de vlugt met on- 
begrijpelijke behendigheid weten uit te wijken. Op den grond zijn 
zij daarentegen zeer onbehulpzaam, en kunnen er slechts met 
moeite, door voortschuiven van hun ligchaam , op voortkruipen. 
In de rust haken zij zich aan de loodregte wanden hunner schuil- 
hoeken met de achterpooten , den kop benedenwaarts gerigt, 
vast. Zij voeden zich met allerlei insekten ; de soorten met 
vlakke kroonen aan de kiezen leven evenwel van vruchten, 
en sommige uitheemsche soorten zuigen ook het bloed van 
dieren of zelfs van slapende menschen , door middel hunner tong 
uit de, met hunne tanden, aan hun slagtoffer toegebragte wonden. 
De Yledermuizen hebben eene nachtelijke levenswijze. Zij komen 
tegen het vallen van den avond te voorschijn, en verbergen 
zich reeds voor zonsopgang wederom in hunne schuilhoeken , 
die zij in holle boomen , in rotsholen , onder daken , in oude 
muren enz. vinden, terwijl sommigen ook aan de takken van 
boomen hangende slapen. Zij verwijderen zich niet op groote 
afstanden van hunne schuilhoeken. 
Onze inheemsche Yledermuizen hebben , zoo als alle overige 
soorten de koude en gematigde luchtstreek bewonende, eenen 
winterslaap. Zij leven alsdan veelal gezellig, en men vindt ze, 
digt bij elkaar, in grooten getale, in hunne schuilhoeken han- 
