GRUOTÜÜR. 
29 
ooreii ziju licht grijsbruin, dun en doorschijnend. Het geheele 
getal tanden bedraagt 36. 
Deze vledermuis houdt haar verbli]f in den winter en bij 
nachttijd, in holle boomen en onder de daken van gebouwen, 
vooral van kerken en torens. Zij verlaat deze schuilhoeken in het 
voorjaar eerst bij zacht weder, en komt ook des avonds tamelijk 
laat te voorschijn. Bij het vliegen houdt zij veelal hare ooren 
boogvormig benedenwaarts gekromd ; bij het hangen plooit 
zij de ooren onder de vleugels; maar in beide gevallen blijven 
de lange en puntige oordeksels opgerigt. Zij vliegt tamelijk 
hoog, met geringe snelheid , en is niet buitengewoon behen- 
dig in het maken van schielijke en plotselijke bewegingen, in 
verschillende rigtingen. 
Deze vledermuis, werd in geheel Europa tot 60 graad N. 
Br. aangetrofien , en behoort geenszins onder de zeldzame soorten. 
Zij is eveneens over ons geheele land verspreid , maar men ziet 
haar veel minder algemeen rondvliegen, dan de drie overige 
gewone soorten. De meeste voorwerpen , die men verkrijgt , 
worden in hunne schuilhoeken gevangen. Hare lievelingsplaatsen 
voor het rondvliegen zijn boomgaarden , groote lanen, de hout- 
kanten en opene plaatsen in de bosschen. 
DE DWAUSOOR. vesper til 10 BARBASTELLUS. 
Deze Vledermuis is, even als de Grootoor, onder de in- 
landsche soorten dadelijk daardoor te herkennen, dat hare ooren 
naar binnen zoo zeer verbreed zijn, dat zij dwars over het 
voorhoofd heeiireiken en aldaar aan den grond met elkaar ver- 
groeid zijn. Met de Grootoor kan men haar niet verwisselen, 
daar zij veel kleiner is en veel korter ooren heeft. Zij wordt, 
ten gevolge van het maaksel harer ooren , onder een eigen ge- 
slacht, SynoÜLS genaamd, gebragt. 
Deze Yledermuis heeft omstreeks drie vierden voet vlugt. De 
