32 
ZOOGDIEREN'. 
In ons land schijnt zij meer bepaaldelijk tot de grens- provin- 
ciën beperkt te zijn. Ik heb haar in de omstreken van Arnhem , 
maar niet in de provinciën Holland aangetroffen. 
Zij komt eerst laat des avonds te voorschijn; vliegt laag, 
langzaam en weinig behendig; brengt slechts één jong ter wereld , 
en kiest hare schuilplaatsen gewoonlijk in groote gebouwen , 
vooral kerktorens, waar men ze, veelal in groote menigte 
bijeen, in den winter, slapende ontmoet. 
DE LAATVLIEGER. VESPER TILIO SEROTINUS. 
Zij is, met de Dwerg-Yledermuis de gemeenste, en met de 
Eosse en Vale Vledermuis de grootste soort van ons land. Zij 
heeft in het algemeen eenige overeenkomst met de rosse Vle- 
dermuis , maar haar oordeksel is het dubbele langer , de vlugt- 
vliezen zijn breeder en van onderen langs den arm niet 
behaard, en hare vacht trekt veel sterker in het bruine. Zij 
heeft slechts 32 tanden, en meer dan een voet vlugt. De 
ooren zijn een derde korter dan de kop, en de oordeksels bereiken 
ongeveer de helft der lengte van de ooren; deze zijn van 4 
dwarsplooijen voorzien. De haren der onderdeelen zijn vaal geel- 
achtig bruin , die der bovendeelen zijn roetbruin , maar eenig- 
zins lichter aan de punten der rugharen. 
De Laatvlieger bewoont het grootste gedeelte van Europa 
noordelijk tot in Engeland. In ons land ziet men haar ’s avonds 
menigvuldig met de Dwerg-Vledermuis in de tuinen der steden 
of langs de straten en grachten, indien deze met boomen beplant 
zijn, rondvliegen. Zij komt intusschen, zoo als dit door haren 
naam aangeduid is, eerst te voorscliijn, wanneer de avond na- 
genoeg geheel gevallen is. Bovendien schuwt zij het slechte 
weder. Zij vliegt laag en niet schielijk. Het wijfje brengt ge- 
woonlijk slechts ëén jong ter wereld. Hare schuilplaatsen , hetzij 
voor het dagelijksch verblijf, hetzij voor den winterslaap, zijn 
