DE I.AATVUEGER. 
33 
holle hoornen, of de zolders van gebouwen, die zij eerst laat 
in het voorjaar verlaat. Zij is minder gezellig dan de meeste 
overige soorten. 
DE dwerg-vledeumüis. vesper til 10 
PIPISTREI.LUS. 
Dit is de kleinste en gemeenste soort van ons land. Zij heeft 
ruim een hal ven voet vlugt. Hare ooren zijn een weinig kor- 
ter dan de kop, de oordeksels zijn aan het einde afgerond en 
bereiken niet de helft der lengte van de ooren, die van 4 
dwarsplooijen voorzien zijn. De tanden zijn ten getale van 34. 
De vlugtvliezen en ooren zijn zwartbruin. Het haar is aan 
de punten lichter dan aan den wortel. De bruine kleur van de 
vacht wisselt, naarmate der voor’werpen, af van donkerbruin tot 
geelachtig roestbruin, is echter op de onderdeden lichter en 
steeds in het gedachtig bruine trekkend. 
De Dwerg- Vledermuis is eene in geheel Europa gewone soort , 
die noordelijk tot in Scandinavië voorkomt, en ook in het 
gematigde Azië aangetroffen wordt. Zij is zeer menigvuldig in 
geheel ons land, en men ziet haar ’s avonds, behalve in het 
koude jaargetijde, in alle onze tuinen, langs de grachten en 
zelfs in de straten der dorpen en steden rondvliegen. Hare vlugt 
is schielijk, min of meer hoog, en zij is zeer behendig in het 
maken van plotselinge bewegingen. Haar winterslaap is kort , 
daar zij onder alle inheemsche soorten in het voorjaar het eerst 
te voorschijn komt, het laatst verdwijnt en zelfs in den winter, 
bij invallend dooi weder, aan het rondvliegen gaat. Zij vertoont 
zich dadelijk naar zonsondergang, is weinig bevreesd voor slecht 
weder, en keert eerst met zonsopgang in hare schuilplaatsen 
terug, waartoe zij veelal de daken van gebouwen, of holle boomen 
kiest. Somtijds vindt men haar ook aan boomtakken hangen. 
Tiet wijfje brengt telkens twee jongen ter wereld. 
3 
