DE MEER-VLEDERMUIS. 
35 
DE MEER-VLEDERMUIS. VESPERTILIO DASYCNEME, 
De Meer-Yledermuis werd eerst in 1825, en wel inde 
omstreken van Leiden, door ïï. Boie ontdekt, die haar onder 
bovenstaanden naam heeft aangeduid, terwijl haar Temminck 
later onder dien van Umnophilus beschreef en afbeeldde. Onder 
de inheemsche vledermuizen behoort zij tot de soorten van 
middelbare grootte, vermits zij gewoonlijk 11 duim vlugt heeft. 
Zij doet, ten opzigte der lengte van hare ooren en hare oor- 
deksels, aan den Laatvlieger denken, wijkt echter door hare 
kleur en in vele andere opzigten van deze soort af. Hare tanden 
zijn ten getale van 38, en het oor is van 4 dwarsplooijen voor- 
zien. De kleur van de vacht is op de bovenzijde van het dier 
een vaal grijsbruin, op de onderzijde een vuilachtig wit. De 
vlugtvliezen zijn dun en grijsbruin. Deze soort houdt zich uit- 
sluitend in lage, vlakke streken op, en is zelfs in die streken 
veel meer tot zekere plaatsen beperkt dan de overige soorten. 
Zij schijnt westelijk van de Nederlanden niet voor te komen, 
werd in Groot-Brittannië , noch in Scandinavië waargenomen, 
en tot nog toe, behalve in ons land, slechts langs den vlakken 
noordkant van Duitschland, in Denemarken, Silezië, Hongarije 
en het gematigde Siberië aangetroffen. Zij wordt echter in alle 
deze streken slechts daar gevonden, waar min of meer uitge- 
breide watervlakten , zoo als meren, plassen, breede vaarten, enz. 
aanwezig zijn. Hier ziet men haar, na het vallen van den 
avond, geheel laag boven de watervlakte heen en weder vlie- 
gen, ten einde haar voedsel op te zoeken. 
3 * 
