DE HUISMUIS. 
57 
zij, gelijk onze bruine en zwarte rat, allengs door de scheep- 
vaart over alle landen van den aardbol verbreid. 
De Huismuis vermeerdert even menigvuldig als het konijn; 
zij werpt jaarlijks drie, vier, ja zelfs vijf maal en telkens vier 
tot acht jongen, en begint hiermede reeds in de eerste maanden 
van het jaar, terwijl de zoo vroeg geboren jongen reeds in den 
zomer voortteelen. Ten gevolge van deze buitengewone vermeerde- 
ring en de schade die zij aanrigt door gaten in het hout te knagen 
of onder den grond te graven, door het beknagen en eten van 
vleesch, brood, granen, zaden enz., wordt zij overal als een 
zeer lastige gast beschouwd en met vallen gevangen of door 
katten, bij de oude volken door wezels, geweerd. 
DE BOSCHMUIS. MUS SYLVATICUS. 
De Boschmuis heeft veel overeenkomst met de Huismuis, 
maar hare vacht is tweekleurig en deze kleuren zijn aan de zijden 
van het ligchaam onderling scherp afgezet; zij is een weinig 
grooter, de achterpooten zijn langer, de staart is een weinig 
korter en heeft slechts 150 ringen, en het wijfje is slechts van 
6 tepels voorzien. Dit dier is op de bovendeelen roestkleurig 
grijs, de onderdeelen en voeten zijn daarentegen wit. De kleur 
der bovendeelen is intusschen bij de jongen vuiler , graan wer 
en minder fraai dan bij de ouden. 
Deze soort werd in alle streken van Europa tot in het wes- 
telijke Siberië aangetroffen, en bewoont ook ons geheele land. 
Zij houdt zich bij voorkeur in plaatsen op, die met hout be- 
groeid zijn, slaat haar verblijf dikwijls in tuinen op, en dringt 
zelfs, op dorpen of langs den buitenkant der steden, vooral in 
den winter, in de menschelijke woningen. Zij voedt zich met 
allerlei stoffen uit het planten- en dierenrijk , zoo als ooft , noten , 
bloembollen, eikels, en andere boomvruchten en zaden; eet 
gaarne insekten en wormen en plundert de vogelnesten. Haar 
