60 
ZOOGDIEREN. 
veel meer ineengedrongen van gestalte, haar staart is veel kor- 
ter, hare pooten zijn minder lang en steviger, en zij voeden 
zich min of meer uitsluitend van plantenstoffen. 
De soorten van dit geslacht hebben onderling zeer veel over- 
eenkomst, en zijn derhalve zeer moeijelijk te bepalen. Men be- 
hoeft slechts het voortreffelijke werk van den grooten kenner 
der Europeesche zoogdieren , Professor Blasius , na te slaan , 
om te ontwaren, hoeveel er nog hieromtrent te doen overblijft, 
alvorens alle de nog duistere punten in de geschiedenis dezer 
dieren opgehelderd zijn. 
Ik heb in ons land slechts drie soorten van dit geslacht waar- 
genomen. Dit zijn de volgende. 
DE WATERRAT. ARVICOLAAMPHIBIUS. 
De Waterrat is de grootste van onze inheemsche soorten, 
en hieraan , zooals ook aan hare levenswijze, gemakkelijk te onder- 
kennen. Ook hare ooren zijn zeer klein, daar hunne lengte 
slechts een vierde van den kop bedraagt en zij geheel onder 
de vacht verborgen zijn. Zij bereikt drie vierden voet lengte, 
waarvan de staart, wiens grootte intusschen , naar mate der voor- 
werpen, allerlei afwijkingen in zijne lengte aanbiedt, ongeveer 
een vierde inneemt. Ook de kleur van de vacht toont allerlei 
toevallige verscheidenheden. De bovendeelen zijn bruin , maar 
deze tint trekt bij de eenen in het graauwe, bij anderen in 
het zwarte, en gaat allengs in de min of meer lichtere grijszwarte, 
grijze of grijsachtig witte kleur der onderdeelen over. Somtyds 
vertoonen zelfs de jongen uit een en hetzelfde nest onderling 
aanzienlijke verschillen van kleur. 
De Waterrat is over geheel Europa verbreid, en komt ook 
in Siberië voor; zij schijnt intusschen in verschillende streken 
plaatselijke afwijkingen aan te bieden, die door velen als eigene 
soorten beschreven werden. In ons land, waar de Waterrat zeer 
