64 
ZOOGDIEEEN. 
Zij wordt echter nooit, zoo als de meeste overige muizen- 
soorten , in groot getal aangetroffen ; zij bewoont bij voor- 
keur plaatsen waar ho.ut staat en komt zelfs in groote buiten- 
tuinen voor. Zij leeft even als de Veldmuis in holen onder 
den grond en maakt aldaar haar nest, waarin het wijfje, jaar- 
lijks 8 tot 4 maal, telkens 4 tot 8 jongen, werpt. 
De rosse veldmuis loopt op den grond minder schielijk dan 
de gewone soort, maar zij klimt zeer behendig langs de boom- 
stammen op. Ofschoon zij van plantenstoffen leeft, is zij zeer 
gretig op dierlijk voedsel; zij eet zelfs bij voorkeur insekten 
en wormen, en plundert ook de nesten van kleine vogels. 
DE HAZEN. LEPUS. 
Het geslacht der Hazen, waartoe onder onze inheemsche 
dieren de Haas en het Konijn belmoren en waarbij zich eenige 
uitheemsche afwijkende diersoorten aansluiten, biedt door de vor- 
ming der pooten en tanden bijzondere, dadelijk in het oog 
springende kenmerken aan. De pooten namelijk zijn tot op de 
zolen met haren bekleed, en de teenen, die aan de voorpooten 
5, aan de achterpooten 4 in getal zijn, hebben zijdelings afge- 
platte, hoefachtige nagels. Hun tandenstelsel biedt het zon- 
derlinge verschijnsel aan, dat de beide snijtanden der bovenkaak 
gevolgd worden door een paar kleinere snijtanden, die tegen de 
achtervlakte der gewone snijtanden liggen, en als het ware eene 
herhaling of verdubbeling daarvan zijn. De hazen hebben een met 
wolachtig haar digt bedekt ligchaam ; hun staart is kort, en de 
achterpooten zijn veelal een weinig langer dan de voorpooten. 
Hun kop is een weinig gewelfd en de groote oogen liggen 
zijdelings. Het zijn nachtdieren, die, behalve in den oostelijken 
Indischen Archipel en het vijfde werelddeel, over den gehee- 
len aardbol verbreid zijn. Wij hebben in ons land slechts twee 
soorten van hazen, te weten den gewonen Haas en het Konijn. 
