DE HAAS. 
65 
DE HAAS. LEPUS TIMIDUS. 
De Haas komt voorin geheel Europa, noordelijk tot Schot- 
land, en het zuidelijk Scandinavië. Hij wordt echter op de 
hooge gebergten, die min of meer afgebroken van de Pyreneën 
tot aan de Kaukasus loopen, zoo als in het hooge noorden van 
Europa tot Kamtschatka en in het algemeen in alle poolstre- 
ken van het noorden , door eene andere soort , den Sneeuw- 
haas, Lepus variabilis^ vervangen, die, wel is waar, veel 
overeenkomst met onzen gewonen haas heeft, maar zich daar- 
door onderscheidt, dat zijne ooren een weinig korter zijn, de 
staart geen zwart vertoont, en hij in den winter wit wordt, 
hetwelk intusschen in Ierland en het zuidelijke Scandinavië 
niet het geval is. 
Onze Haas , die in menigte over geheel Nederland verbreid 
is, biedt, naar mate der verschillende landstreken die hij be- 
woont, allerlei afwijkingen in grootte en kleur aan. Zelfs de 
aard van den grond, waarop hij leeft, heeft hierop en vooral op 
den smaak van zijn vleesch invloed : van daar de onderscheiding 
in heidehazen, duinhazen en grasbuiken. 
De volwassen rammelaar weegt gemiddeld 7 tot 8 oude 
ponden, de kleur van zijn zacht, wolachtig haar is grijsachtig 
bruin, op den rug donkerder en onder den buik wit; het uit- 
einde der ooren en het bovendeel van den korten staart zijn 
zwart, op de schouders en de zijden is de kleur bijna geheel ros. 
In het loopen zet hij de ooren op en wipt tusschen beiden 
met den staart. 
De moerhaas is grooter en zwaarder; het lijf meer gerekt, 
de kop en de ooren langer; de laatste hangen, wanneer de 
Haas in zijne rustplaats ligt, bij de schouderbladen neer; ter- 
wijl die van den rammelaar, in de gedaante eener V, op den 
nek liggen; de kleur is meer grijsachtig en mist het rosse op 
de schouders en de zijden, hetwelk zich evenwel bij zeer oude 
5 
