84 
ZOOGDIEREN. 
van 1852, aan de Belgische kust door visschers van Ostende 
gevangen werden. Deze soort is daardoor zeer kennelijk, dat hare 
snuit en de achterhelft van het ligchaam wit zijn. Zij sluit 
zich in het algemeen , vooral ook door hare zwakke tanden , 
aan de groep aan, tot welke de gewone Dolfijn behoort, maar 
zij is minder rank dan de laatstgenoemde soort, haar snuit is 
korter en breeder, de borstvinnen zijn hooger, iedere zijde van 
elke kaak is slechts van 25 tanden voorzien en het getal wer- 
vels is zeer verschillend. Er zijn namelijk, behalve de 7 hals- 
Vervels, 15 rugwervels, 23^ lendenwervels en 40 tot 44 staart- 
wervels aanwezig. Andere voorwerpen werden gestrand waar- 
genomen aan de kusten van Groot-Britannië, Jutland, in de 
haven van Kiel, en er werden ook herhaaldelijk van Groenland 
geraamten van deze soort aangebragt. Men mag dus aannemen , 
dat zij in de Noordzee leeft, en dus ook aan onze kust kan 
voorkomen. Zij bereikt eene lengte van 9 tot 12 voet. 
Eene met deze zeer verwante soort, Belphiniis JEschriclitii of 
leucopleurus genoemd, en tot welke misschien ook Belph. acuUis 
van Gray behoort, wordt jaarlijks in groot getal aan de 
kust van Noorwegen gevangen, waar zij met de haringscholen 
verschijnt, en komt ook bij de Ear-eilanden voor. Zij heeft 
eene lengte van 9 voet, 35 tanden aan weerszijde van elke 
kaak, en is op de onderdeelen wit, op de bovendcelen zwart, 
hetgeen echter aan de zijden door groote schuiiische, witte of 
grijze overlangsche vlekken afgebroken is. 
DE SNAVELDOLFIJN. DELPHINUS ROSTRA TUS. 
Deze soort is slechts naar een klein getal voorwerpen 
bekend. In het Museum te Parijs werd er sedert lang een 
schedel daarvan bewaard, echter zonder opgaaf, van welke streek 
hij afkomstig is en tot welke soort hij behoord had. G, Cuvier 
beeldde dezen schedel in zijne Ossemens fossiles , deel Y , bldz. 
