DE SNAVET, DOLFIJN. 
85 
278 en 296, pl. 21, fig. 7 en 8, af, beschreef hem echter als 
behoorende tot eene andere, door hem onder den naam van i>. 
frontatus aangevoerde , soort. De hoogleeraar van Breda had 
intusschen een in de nabijheid van den mond der Schelde ge- 
vangen Dolfijn onderzocht, die eene nieuwe soort bleek te zijn , 
terwijl zijn schedel volmaakt overeenkwam met den bovenver- 
melden, door G. CuviER afgebeelden schedel. G. CuviER,door 
den hoogleeraar van Breda hiervan verwittigd, zag terstond 
in, dat deze schedel niet, zoo als hij verkeerdelijk vooronder- 
steld had , tot zijnen Belphinus frontatus kon behooren , vermelde 
dit nog in hetzelfde deel der Ossemens fossiles, bldz. 400, en 
gaf later, in de tweede uitgaaf van zijn Eègne animal, deel 
I, bldz. 289, aan de soort door van Breda ontdekt, den 
naam van Belpliinus rostratus^ terwijl Lesson haar kort te 
voren I)el])liinorJiynchus Bredanensis genoemd had. De heer 
VAN Breda maakte zijne verhandeling over het door hem waar- 
genomen voorwerp in 1829, in de Nieuwe Verhandelingen der 
eerste klasse van het Kon. Ned. Instituut bekend : zij bevat 
de afbeelding van het dier en den schedel, onder den door 
Lesson voorgestelden naam. Eindelijk werd een bij Brest ge- 
strand voorwerp door Er. Cuvier, in zijne Histoire naturelle 
des Maramifères, onder den naam van Dauphin a long bec afge- 
beeld, en de soort door mij, Abhandlungen , I, bldz. 27, pl. 
4 , fig. 8 (afbeelding der tanden) onder den naam van 1). planiceps 
aangevoerd, onder welken ik haar, op den in het Kijk’s Museum 
bewaarden schedel vermeld vond. 
De Snavel dolf ij n heeft in zijne uiterlijke gestalte veel 
overeenkomst met den Tuimelaar, Belpliinus tursio; maar zijn 
voorhoofd is zeer weinig gewelfd en niet van den snuit onder- 
scheiden maar gelijkmatig met deze verloopend ; de snuit is veel 
smaller ; de borstvinnen zijn een weinig langer en het geheele dier 
is ranker en fijner van maaksel. De schedel heeft, vooral van 
boven gezien, eene geheel andere gedaante dan die van den 
Tuimelaar : hij is in het algemeen minder stevig en minder 
