88 
ZOOGDIEREN. 
Zwaardvisch , onder welken deze soort bij onze walvischvaar- 
ders bekend is. 
De hoofdkleur der Orka is een fraai, in alle kleuren van 
den regenboog irizerend zwart. Deze kleur wordt echter afge- 
broken : ten eerste door eenen breeden vuil blaauwachtig pur- 
perkleurigen band, die allengs tot eene smalle streep vernaauwd, 
van achter de rugvin aan weerszijde van den romp, een weinig 
schuins afwaarts naar voren, tot onder het begin der rug- 
vin, loopt; ten tweede door een fraai porceleinwit , hetwelk 
de onderzijde der staartvin en de geheele onderzijde van het 
ligchaam van de punt der onderkaak tot achter de geslachts- 
deelen inneemt, in de gedaante van een groot schiereiland aan 
weerszijde van den achterromp opklimt, en van voren weder- 
om als een langwerpige, afgezonderde vlek boven elk oog 
optreedt. 
Het geraamte is uiL 52 wervels zamengesteld, te weten 7 
hals, — 11 rug, — 11 lenden, — en 24 staartwervels. Er zijn 
6 paar ware en 5 paar valsche ribben aanwezig, en het borst- 
been bestaat uit 3 stukken. De schedel is stevig, breed, 
zelfs aan het snuitgedeelte , dat naar evenredigheid veel kor- 
ter is dan bij den gewonen Dolfijn , maar toch langer dan bij 
den Bruinvisch en Grindewal. De tanden zijn dikker dan 
bij eenige andere soort van Dolfijn, met uitzondering van 
den Potvisch. Hun getal beloopt, wanneer zij allen volkomen 
ontwikkeld en aanwezig zijn, 50, waarvan er 13 aan elke 
zijde der bovenkaak en 12 aan elke zijde der onderkaak beves- 
tigd zijn. 
De Orka werd herhaaldelijk aan onze kusten waargenomen. 
Het op plaat 14 van dit werk afgebeeld voorwerp dreef, 
nog levend, in November 1841, bij Wijk op Zee, aan 
onze kust, en gaf mij aanleiding tot eene uitvoerige beschrij- 
ving en afbeeldingen, uitgegeven in mijn werk getiteld: Ab- 
handlungen enz. Andere voorwerpen werden aan de kusten van 
Noorwegen, Groot-Brittannië en het noordwestelijk Erankrijk 
