90 
ZOOGDIEREN. 
sche en Zwarte zee voor, en wordt noordelijk tot Groenland 
en de Atlantische kusten van Noord-Amerika tot New-York 
aangetroffen. 
De Bruinvisch is, behalve aan zijn geringe grootte, zeer kenne- 
lijk aan zijne tanden, wier kroon zijdelings zamengedrukt en 
nagelvormig verbreed is. De rugvin is van middelmatige grootte, 
van achteren een weinig uitgehold en in het midden van den rug 
geplaatst. De borstvinnen zijn behoorlijk, maar niet bovenma- 
tig ontwikkeld. Het voorhoofd is een weinig gewelfd, maar 
gaat echter onafgebroken in den korten snuit over. De onder- 
kaak steekt aanmerkelijk voor de bovenkaak uit. 
In het leven is de Bruinvisch van onderen tot digt bij de 
staartvin porceleinwit , terwijl de bovendeden en al de vinnen 
een fraai irizerend zwart vertoonen. De donkere kleur van den 
rug gaat intusschen, aan de zijden van den romp in eene, tot 
schuinsche vlekjes zamenloopende, vuil paarsche tint over, die 
bij het wit der onderdeelen w^ederom allengs verdwijnt, nadat 
zij, aan weerszijde aan den mondhoek, tv/ee naar den wortel der 
borstvinnen loopende streepjes heeft afgegeven. Deze paarsch- 
achtige tint vertoont zich ook in de gedaante van eenige vlek- 
ken aan de kin , en treedt wederom op aan de onderzijde van 
het achtergedeelte des staarts. Dit was de kleurverdeeling van 
het door ons afgebeelde, ruim vijf voet lange, voor een acht- 
tal jaren levend, aan de kust van Holland, bij Katwijk gestrande 
voorwerp. 
De Bruinvisch wordt door de Duitschers veelal Meerschwem 
genoemd, waaruit door verbastering het fransche woord Mar- 
souin ontstaan is. Door eene soortgelijke verbastering is uit 
de middeneeuwsche latijnsche benaming poreus piscis (Zwijn- 
visch) het fransche woord pourpois en hieruit het engelsche 
porpoise of porpesse ontstaan. 
De meeste voorwierpen, die men van deze soort waarneemt, 
zijn slechts 3 tot 4 voet lang; geheel oude voorwerpen berei- 
ken intusschen 5 tot 6 voet lengte. 
