9 ^ 
ZÜOGDIEIIEN. 
DE GEIWDEWAIi. DELPHI NUS ME LAS. 
l)e Grindewal is zeer kennelijk aan zijn buitengewoon 
en half kogelvormig gewelfd voorhoofd, dat, den geheelen 
snuit overwelvend, nagenoeg ioodregt tot aan den rand der 
lippen afklimt; aan het kleine getal zijner tanden, die tot de 
voorhelft van den snuit beperkt zijn; aan zijne zeer smalle, 
maar eenigzins verlengde borstvinnen ; aan zijne tamelijk kleine, 
sterk naar aclfteren gerigte rugvin, die aanmerklijk digter bij 
het hoofd, dan bij de staartvin geplaatst is; aan zijnen tame- 
lijk hoogen staart, en zijne nagenoeg eentoonig zwarte kleur. 
De tanden zijn stevig, konisch en hebben eene eenigzins 
naar binnen gekromde punt. Er zijn er veelal slechts 9 aan 
iedere zijde van elke kaak, dus in het geheel 36 aanwezig, en 
zij zijn bij oude voorwerpen veelal onderhevig aan het uit- 
vallen. Men zegt intusschen , dat hun getal somtijds in de 
bovenkaak 28, in de onderkaak 24, dus in het geheel 52 
beloopt. De schedel doet, door zijne gedaante, aan dien van 
den Bruinvisch denken, maar hij is steviger en zijn snuit- 
gedeelte is veel breeder. Het geraamte is zamengesteld uit 7 
halswervels, die echter bij de ouden geheel zamengroeijen, 11 
rugwervels en bij gevolg een gelijk getal paren ribben, 13 
lenden — en 26 tot 29 staartwervels. 
De kleur der huid van den Grindewal is een glanzig zwart, 
hetgeen intusschen veelal langs de middellijn van borst en 
buik in het witachtige overgaat. 
De Grindewal bereikt eene lengte van ongeveer twintig 
voet. Ofschoon deze soort in de Noordsche zeëen menigvuldig 
voorkomt , werd zij echter eerst in 1809 door Trail, onder 
den naam van BelpJiinus melas, behoorlijk onderscheiden. Later 
werd zij door G. Cüvier onder den naam van B. glohiceps 
en door Sowerby onder den naam van B, dediictor aangevoerd. 
De Grindewal is eene der gewone soorten in de Noordsche 
