96 
ZOOGDIEREN. 
kast geraakt, gaf aanleiding tot de voortreffelijke en uitvoe- 
rige verhandeling over dit dier, door Prof. W. Vrolik be- 
werkt, en afgedrukt in de Natuurkundige Verhandelingen van 
de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen te Haarlem, 
5 tle deel, stuk, 1848. 
DE CACHELOT. PHYSETER. 
De Cachelot is zeer kenbaar aan zijnen buitengewoon 
grooten, rolvormigen kop, die van voren even dik is als van 
achteren, en aan zijne geheel en al ongewapende, dat is te 
zeggen, met tanden noch met balein voorziene bovenkaak, ter- 
wijl men in de zeer smalle onderkaak, aan elke zijde, ongeveer 
zeer stevige kegelvormige tanden ontwaart. Aan het einde 
van den rug ziet men eene onregelmatige, driehoekige, knob- 
belvormige vetvin. Hij is zwart van kleur, maar de rand der 
bovenlip en de onderdeelen tot aan den staart zijn wit. De kop 
neemt nagenoeg een derde der geheele lengte vaii het dier in, 
en is aan het einde van den snuit even dik als van achteren. Deze 
geweldige, boven den snuit gelegene massa vormt een net van 
cellen en gangen, waarin zich eene vloeibare, maar bij het ver- 
koelen stollende vetstof, Sperma ceti genoemd, bevindt. De 
potvisch is even lang als de gewone Walvisch, heeft echter min- 
der spek, en wordt voornamelijk gevangen wegens de sperma- 
ceti en het zoogenoemde ambergrijs, eene grijsachtige harde 
stof, die men in zijne ingewanden vindt en die, om hare mus- 
kusachtige lucht, bij het maken van welriekende toilet-behoef- 
ten gebruikt wordt. 
De potvisch schijnt in alle Zeeën der heete en gematigde 
luchtstreek voor te komen ; van de meeste kusten van Europa 
is hij intusschen allengs verdwenen. Aan de noordelijke kusten 
van ons werelddeel , werd hij vroeger dikwijls waargenomen en 
ook aan onze kust kwamen deze dieren vroeger van tijd tot tijd 
