DE CACHELOT. 
97 
voor; zoodat men, tussclien de jaren 1577 en 1781 , een twintig- 
tal voorbeelden kent van aan de kust van Nederland ge- 
strande voorwerpen; de schedel vaneen dezer, den 20 Januarij 
1617 bij Scheveningen gestrand, wordt nog hedeji in de kerk 
van dat dorp bewaard. Sedert 1784, toen 21 stuks aan de kust 
van Bretagne gevangen werden, is echter geen voorbeeld bekend , 
dat er Potvisschen aan de noordelijke kusten van Europa gezien 
zijn. Ook in de Middellandsche zee, zijn dergelijke voorbeelden 
thans uitermate zeldzaam ; intusschen werden nog op den 1 5 Augus- - 
tus 1858 , zes potvisschen aan de kust van Istrië in de Adriatische 
zee gezien, en door de bewoners van Cittanuova, een stadje tus- 
schcn Triest en Pola gelegen, gevangen en aan de kust gesleept. 
De vangst van potvisschen wordt thans voornamelijk in den 
Stillen Oceaan, maar ook aan de kusten van Afrika, Zuid-Amerika 
en het Zuidelijke Groenland uitgeoefend. Een zware potvisch weegt 
ongeveer 200,000 pond, en levert 10,000 pond sperma-ceti. 
De potvisch leeft gezellig, in scholen van 200 tot 600 
stuks, de wijfjes veelal afgezonderd van de mannetjes en de 
jongen. Hij zwemt buitengewoon snel, bezit veel kracht, en 
wordt hierdoor somtijds voor sloepen en kleine schepen ge- 
vaarlijk; hij is echter vreesachtig van natuur. Hij voedt zich voor- 
namelijk met inktvisschen, en de overblijfselen van dat voed- 
sel vormen waarschijnlijk het amber-grijs, dat men, nadat het 
door den potvisch is nitgeworpen, ook los op de zee vindt drijven. 
Uitvoerige berigten omtrent de geschiedenis der aan onze kust 
gestrande potvisschen kan men in de verhandelingen van den 
heer Bodel Nyenhuis en Prof. Kl. Mulder, beide in den 
Letterbode van het jaar 1836, vinden. 
DE WALLEN. BALAENA. 
De Wallen hebben, even als de dolfijnen, poreuse en ligte 
beenderen, en de tepels der wijfjes zijn in de nabijheid der ge- 
7 
