98 
ZOOGDIERE^^ 
slachtsdeelen geplaatst; zij toonen ook uiterlijk veel over- 
eenkomst met deze dieren, maar hunne spuitgaten zijn van 
elkander gescheiden en hebben de gedaante van twee opene 
langspleten , hunne onderkaken zijn geheel en al van tanden 
ontbloot, en men ontwaart in de bovenkaak, in de plaats van 
tanden, dwarse hoornplaten. Deze hoornplaten, balein genoemd, 
staan dwars en zeer digt, in grooteii getale om den rand der 
bovenkaak, binnenzijds der lippen, en zijn aan de binnenzijde 
vezelachtig. De Wallen voeden zich met visschen of kleine zee- 
dieren, bewonen de zee, en zijn over den geheelen aardbol ver- 
breid ; tot dit geslacht behooren de grootste der bekende 
dieren. 
Men verdeelt de Wallen in twee ondergeslachten , te weten 
dat der Wal visschen en Vin visschen. 
De Walvisschen zijn van buitengewone dikte en zwaarte ; 
hun snuit is smal en een weinig afwaarts gekromd ; zij heb- 
ben buitengemeen lang balein , breede borstvinnen en eene zeer 
groote, van achteren een weinig ingesnedene staartvin. Zij voeden 
zich met schaal-, week- en allerlei andere kleine zeedieren. Er 
zijn tot nog toe slechts twee soorten van walvisschen bekend , 
en slechts eene dezer bewoont de zeeën van het noordelijk 
Europa. Dit is de eigenlijke Walvisch, Balaena mysticetm , 
het zwaarste, maar niet het langste van alle bekende dieren. 
De walvisch bereikt eene lengte van zestig voet; zijne dikte 
bedraagt ongeveer 15, en de lengte zijner baleinen 12 voet. 
De kop neemt een derde der geheele lengte van het dier in. 
De walvisch schijnt de, binnen den Poolkring gelegene, zeeën 
niet te verlaten, en de zoogenaamde walvisschen, welke men 
zegt in oude en latere tijden te zijn waargenomen aan de 
kusten van Europa, met uitzondering van Ijsland en het noor- 
delijke Scandinavië, zijn blijkbaar vinvisschen. De noordsche 
walvischvangst, die vroeger eene menigte nederlandsche schepen 
bezig hield, vermindert jaarlijks: thans gaan er van ons land slechts 
een, of eenige weinige Vriesche schepen op uit. Als gedenktec- 
