110 
ZOOGDIEREN. 
met zeer lang, zijdeachtig en veelal wit, ook ros en gevlekt 
of grijs, maar nooit zwart haar. 
Het is een zonderling verschijnsel, dat de huiskat somtijds 
met den marter paart, en bastaarden voortbrengt, die eenen 
middenvorm tusschen beide soorten van dieren zijn. Pallas 
geeft in zijne Eeize eene afbeelding van een dergelijken bast- 
aard, en ik heb er, te Wiesbaden in 1836, een levend gezien, 
waarvan het bekend was, dat de moeder, eene huiskat, zich 
op hare nachtelijke wandelingen rnet eenen wilden marter ver- 
mengd had. Tntusschen zijn dergelijke verschijnselen uitermate 
zeldzaam, en het is hoogst waarschijnlijk, dat deze bastaarden 
onvruchtbaar zijn. 
De huiskat was reeds bij de oude volkeren bekend. Men 
vindt hare afbeeldingen op de monumenten , hare ligchamen ge- 
balsemd in de graven der oude Egyptenaren. 
Zij komt bij Aristoïeles onder den naam van Ailuros en 
bij Plinius onder dien van Felis voor; PALiiADius noemt 
haar Catus en zegt, dat men haar houdt tot het vangen van 
mollen. Intusschen verhalen de oude Grieken en Eomeinen zoo 
weinig van de kat, dat het schijnt als ware dit dier bij hen 
minder algemeen verbreid geweest, dan dit bij ons het geval is. 
Over de invoering der Kat in het overige Europa en in 
ons land, is niets bekend. Welligt is zij eerst door de kruis- 
togten meer algemeen verbreid geworden. Vroeger wmrd dit 
dier veelal Muis hond genoemd, en deze naam is bewaard 
gebleven bij onze nakomelingen aan de Kaap de Goede Hoop , die 
hem echter aan de aldaar levende Civetkatten hebben gegeven. 
De huiskat toont neiging tot verwildering, keert echter in 
het koude jaargetijde naar de huizen terug; dit is zelfs het ge- 
val in Paraguay. 
