HET GÜINEESCH BIGGETJE. 
111 
HET GÜINEESCH BIGGETJE. 9AVIA COBAYA. 
Men heeft vrij algemeen de gewoonte, aan deze soort den 
naam te geven van Marmot, ofschoon de marmot, die wel 
ook eens tam tot ons gebragt, maar bij ons niet in dien 
staat aangehouden wordt, een geheel ander dier is, en uit ge- 
heel andere streken, te weten uit de Alpen, de Pyreneën en 
de Karpathen afkomstig is. 
Het Guineesch Biggetje werd na de ontdekking van Zuid- 
Amerika naar Europa gebragt, en door den ouden reiziger 
Marcgrav onder de namen van Cobaya en Aperea ingevoerd. 
Aldrovandi noemde het Porcellus indicits ^ (het Indische 
Z w ij n) en het heet nog heden bij de Eranschen Cochon Pinde, 
Dit diertje behoort tot eene geheel eigenaardige familie van 
Knaagdieren, die tot Zuid-Amerika beperkt zijn en, ten ge- 
volge van eene zekere uiterlijke overeenkomst met de zwijnen , 
de Zwijn-knagers genoemd worden. Zij hebben een dik 
ligchaara, eenen groeten kop met eenen stompen snuit; hun 
staart is buitengewoon klein of ontbreekt geheel en al; hunne 
nagels zijn regt en hoefachtig, en zij hebben vier kiezen aan- 
weêrszijde van elke kaak. 
Het Guineesch biggetje heeft aan de voorpooten vier, aan de 
achterpooten drie teenen; het bereikt naauwelijks een voet lengte. 
De vacht toont in den tammen staat steeds drie kleuren , te 
weten, zwart, wit en roodgeel, en deze kleuren vormen groote 
onregelmatige vlekken. Ook in Amerika, waar het, bij de ont- 
dekking van dit werelddeel, reeds tam aangetroffen werd, 
heeft het in de gevangenschap diezelfde kleurverdeeling. In 
den wilden staat worden evenwel geene voorwerpen met deze 
kleurverdeeling en teekening aangetroffen. Intusschen lijdt het 
geen twijfel, dat ons diertje afstamt van de bij de heden- 
daagsche natuurkundigen onder den naam van ()avia aperea 
bekende soort, en deze meening wordt op nieuw bevestigd 
