114 
ZOOGDIEREN. 
Tus DEN Grooten, die in de dertiende eeuw te Keulen leefde , 
en wien alleen het gewei van het damhert schijnt bekend te 
zijn. De donkerkleurige verscheidenheid van het damhert werd 
voor het eerst door Jacob den eersten, dus in het begin 
der zeventiende eeuw, uit Noorwegen naar Engeland gebragt. 
Eene halve eeuw later voerde de groote keurvorst het dam- 
hert in Brandenburg in, en zijn kleinzoon, Eriedrich Wil- 
helm 1, liet het, in het begin der achttiende eeuw, ook naar 
Pommeren brengen. 
Het damhert heeft in zijne levenswijze veel overeenkomst 
met het gewone hert. 
HET RUND. BOS TAURUS. 
De geschiedenis der afstamming van ons tam Eund heeft 
de natuurkundigen veelvuldig bezig gehouden en men heeft, 
vooral naar het voorb^ïeld van G. Cüvier, het begrip aange- 
kleefd, dat het stamras van ons rund vroeger en in sommige 
streken zelfs tot deze eeuw, in den wilden staat in ons we- 
relddeel werd aangetroff'en , en dat het te beschouwen is als de 
nakomelingschap van het Eund, door de natuurkundigen Bos 
primigenius genoemd, welks beenderen op veen- en vele an- 
dere lage grondeff opgedolven worden, even als men de voor- 
vaderen van den Europeeschen Bison meent te moeten zoeken 
in den uitgestorvenen bison. Bos priscus. Ofschoon nu voor- 
noemde dieren onderling veel overeenkomst hebben, wijken zij 
echter ook in vele opzigten af, en zijn de uitgestorvene soorten 
vooral in het oog vallend door hare veel aanzienlijker grootte. 
Bovendien zijn de bijeengebragte bouwstoffen, w-aarover men 
beschikken kan bij de studie der soorten, nog zoo gebrekkig, 
dat men telkens op groote leemten en onvolledigheden stoot. 
Heeft dit nu reeds plaats met de studie der levende soorten, 
in hoeveel hoogeren graad moet dit niet het geval zijn met 
