HET EIJND. 
117 
Deze kenschetsende eigenschappen verschillen intusschen op- 
merkelijk in de onderscheidene streken van ons land , en vooral 
is dit verschil ook opmerkelijk ten opzigte der grootte dezer 
dieren. De grootsten worden aangetroffen in de vruchtbare 
klei- en humusrijke gronden; de middelmatigen op de vrucht- 
baarste veen- en zandgronden, en de kleinen op de zand- en 
woeste heigronden , die naauwelijks ter ontginning geschikt zijn. 
Daar nu in iedere provincie voor het meerendeel al deze 
hoofdsoorten van gronden voorkomen, zoo spreekt het vanself, 
dat het raoeij^lijk is, om van Groningsch, Driesch, Overijs- 
selsch, Geldersch, Zeeuwsch, Hollandsch, Utrechtsch enz. vee 
te spreken, en daarom zullen ook hier, slechts bij wijze van op- 
gave, opgenoemd worden de voornaamste en meestberoemde en 
bekende onzer vaderlandsche runderrassen , die op zich zelven 
wederom als ondervormen te beschouwen zijn van den alge- 
meenen hoofdvorm. 
Tot de grootste runderen van ons land behooren de Gro- 
ningsche , Priesche, Noord- en Zuid-Hollandsche , Geldersche 
en Noord-Brabantsche kleirassen, en het Overijselsche kleiras op 
het Kamper eiland. Tot de runderen van middelmatige grootte 
kan men rekenen te behooren het ras der bebouwde zand- en veen- 
gronden in Groningen, Priesland, Drenthe, Overijssel en de 
overige provinciën; wanneer deze gronden echter zeer rijk aan 
humus zijn, naderen de runderen van dit middelslag we- 
derom tot het groote ras. De kleinste runderen treft men aan 
op de heigronden en onbebouwde woeste gronden in Drenthe, 
Overijssel, Gelderland en Noord-Brabant. 
De meest beroemde rassen zijn het Groningsche, het Pries- 
sche, en het Noord-Hollandsche kleiras. Van deze bezit het Gro- 
ningsche in de omstreken van het zij-diep den fraaisten en 
geëvenredigsten ligchaarnsvorm. Hoewel tot de groote runderen 
behoorende is het echter niet het grootste, doch het vereenigt 
de eigenschap van melkgeving en vetwording in een en het- 
zelfde individu in de hoogste volkomenheid. 
