vrir 
INLEIDING. 
ren slechts die soorten bezitten, welke op modderige gronden, 
of in zacht stroomend water de voorwaarden van haar bestaan 
kunnen vinden; en dit zijn grootendeels degenen, die ook de 
wateren der hooger gelegene landen kunnen verduren. Met uit- 
zondering der kuststreken der Oostzee, in welken boezem een 
aanzienlijk gedeelte der visschen van de Noordzee niet door- 
dringen , verkeeren wij , wat het getal soorten van zeevisschen 
betreft, in vergelijking met andere kustlanden, in een even 
groot, of nog grooter gemis dan ten opzigte der zoetwa- 
tervisschen. De soorten, wier verblijf bepaald is tot eenen 
rotsachtigen of steenachtigen grond, tot stil water, in voor 
den wind beschermde inhammen of bogten , waar de zee- 
planten, met de daarop levende wereld van kleine dieren, niet 
telkens weggeslingerd worden, ontbreken bij ons ten eenen 
male, of verdwalen slechts toevallig in onze zee; terwijl dus- 
danige soorten aan de kusten van Groot-Brittannië , en velen 
zelfs aan de Westkust van Scandinavië menigvuldig voorkomen. 
Hierbij komt, dat ons eenvormig , vlak, onophoudelijk door de 
branding geteisterd strand ten hoogste ongunstig is voor de 
voortteling, niet slechts van vele vischsoorten, maar ook van 
allerlei kleine dieren, die voor de visschen tot aas dienen, en 
hieraan is , zonder twijfel , het gebrek aan onderscheidene soor- 
ten toe te schrijven. Bovendien belet Groot-Brittannië, ais 
een groote voormuur tusschen de Noordzee en den tegenover 
liggenden Atlantischen Oceaan , dat eene menigte, de kusten van 
het westeinde van Europa bewonende, vischsoorten herwaarts ko- 
men. De kusten van dezen staat bieden inderdaad eenen ver- 
bazenden rijkdom van soorten aan. Door zijne uitgestrektheid in 
noordwaartsche rigting, dwalen tot daar niet zelden soorten af, 
wier verblijf de hoogere noordsche zeeën zijn. Door zijne ge- 
heel insulaire ligging is de luchtgesteldheid daar doorgaans 
